logo-samandehi

کاربرد کلمه «مولیٰ» در آیات قرآن

آیات دیگری نیز هست که مولی در آنها به معنای اولی به امر استعمال شده، از جمله آن آیات است: قول خدای تعالی در سوره بقره: “انت مولانا “

ثعلبی در “الکشف و البیان” میگوید: یعنی: ناصرنا و حافظنا و ولینا و اولی بنا.

و قول خدای تعالی در سوره آل عمران: “بل الله مولاکم”

احمد بن حسن زاهد در واجکی در تفسیر خود به زاهدی گوید: یعنی «الله اولی بان یطاع / خداوند اولی (سزاوار) تر به این است که اطاعت شود.»

و قول خدای تعالی در سوره توبه: “ما کتب الله لنا هو مولانا و علی الله فلیتوکل المومنون”

ابو حیان در جلد 5 تفسیرش در ص 52 گوید: کلبی گفته است: «هو مولانا یعنی هو اولی بنا من انفسنا فی الموت و الحیاه / او اولی (سزاوار) تر است به ما از خود ما در مرگ و زندگی»، و گفته شده: «مالکنا و سیدنا فلهذا یتصرف کیف یشاء / مالک ما و آقای ما است پس برای این سمت(که بر ما دارد) هر طور بخواهد تصرف مینماید»، و سجستانی عزیزی در “غریب القرآن” ص 154 گوید: یعنی ولی ما است، و مولی بر هشت وجه است: معتِق (آزاد کننده)، معتَق (آزاد کرده شده) و ولی، و اولی بالشیء، و پسر عمو، و داماد، و همسایه و هم پیمان.

(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏1، ص: 622)

رفتن به بالا