logo-samandehi

آیا توسل عمر به عموی پیامبر جایز است ولی توسل به پیامبر جایز نیست؟!

بخاری از انس رضی اللّه عنه آورده است: «عمر بن خطاب رضی اللّه عنه، هنگامی که خشکسالی می شد و مردم به کم آبی گرفتار می شدند، وسیله عباس طلب باران می کرد و می گفت: خدایا به پیامبرت متوسل می شدیم و طلب باران می نمودیم، اینک به عموی پیامبرت متوسل می شویم، پس سیرابمان فرما، پس سیراب می شدند»
پس به شایستگان از اهل قبرستان در قضاء حوائجش و آمرزش گناهانش متوسل گردد. آنگاه برای خودش و پدر و مادرش و مشایخ و اقاربش و اهل این قبرستان و مردگان مسلمین و زندهایشان و فرزندانشان تا قیامت، و برادران دینیش که از او غائبند، با صدای بلند پیش آنها دعا کند و وسیله آنها زیاد به خدا متوسل شود، زیرا خداوند آنان را برگزیده و شرافت و کرامت بخشیده، پس چنانکه در دنیا وسیله آنها نفع داده در آخرت بیشتر خواهد داد.
پس هر کس حاجتی می خواهد برود پیش آنها و به آنها متوسل شود، زیرا آنان واسطه میان خدا و بندگانند. و در شرع این حقیقت به ثبوت رسیده و دانسته شده که آنان مورد توجه و عنایت خدایند و این مطلب مشهور است و همواره علماء و بزرگان از شرق و غرب با زیارت قبور آنان تبرک می جستند و برکت آن را از لحاظ ظاهری و معنوی می یافتند.

    الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 5، ص: 253

رفتن به بالا