اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲۵ فروردین ۱۴۰۳

معنای مولا و ولایت در کتاب «موده القربی»

متن فارسی

در حدیثی که، سید همدانی در ” موده القربی ” روایت کرده مذکور است که: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ای گروه مردم آیا خداوند بمن اولی نیست از خودم؟ که مرا امر میکند و نهی میکند، برای من بر خداوند امر و نهیی نیست؟ گفتند: بلی یارسول الله، فرمود: هر کس که خدا و من مولای او است، پس این علی مولای او است، بشما امر و نهی مینماید، برای شما امر و نهیی بر او نخواهد بود، پروردگارا دوست بدار دوستان او را و دشمن بدار دشمنان او را و یاری نما یاران او را، و خوار نما خوار کنندگان او را، پروردگارا، تو گواهی بر ایشان که من ابلاغ نمودم و پند دادم.

  الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 673

متن عربی

و فی حدیث رواه السیّد الهمدانی فی مودّة القربی «2»: فقال- رسول اللَّه-: «معاشر الناس ألیس اللَّه أَولی بی من نفسی یأمرنی و ینهانی، ما لی علی اللَّه أمر و لا نهی؟ قالوا: بلی یا رسول اللَّه.

قال: من کان اللَّه و أنا مولاه فهذا علیٌّ مولاه؛ یأمرکم و ینهاکم ما لکم علیه من أمر و لا نهی، اللّهمّ والِ من والاه، و عادِ من عاداه، و انصُر من نصره، و اخذُل من خذله، اللّهمّ أنت شهید علیهم، أنِّی قد بلّغت و نصحت».

 الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 673