اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۰ آذر ۱۴۰۱

احتجاج امام حسین(ع) به حدیث غدیر در ایام حج

متن فارسی

1- تابعی بزرگوار- ابو صادق- سلیم بن قیس هلالی در کتاب خود، در پیرامون سخت گیرهای و مزاحمت های خصمانه معاویه بن ابی سفیان بر شیعیان و وابستگان امیر المومنین علیه السلام بعد از شهادت آنجناب مطالب جامع و سخنان وافی بیان داشته سپس چنین مینگارد:تا اینکه دو سال قبل از مرگ معاویه حسین بن علی علیهما السلام بحج بیت الله بهمراهی عبد الله بن عباس و عبد الله بن جعفرعزیمت فرمود و بنی هاشم را (از مرد و زن) و پیروان و وابستگانشان را چه آنها که حج نموده بودند و چه آنها که حج نه نموده بودند جمع نمود و از انصار آنها را که بشخصیت و مقام آنجناب و اهل بیتش عارف بودند همه را گرد آورد و از اصحاب رسولخدا صلی الله علیه و آله و از تابعین انصار که بصلاحیت و تقوی موصوف بودند و آن سال بحج آمده بودند احدی را فرو گذارنفرمود، در نتیجه جمعیتی بالغ بر 700نفراز مردان در محضر آنجناب جمع شدند که همگیازتابعین بودند و بالغ بر200تنازاصحابرسول خدا صلی الله علیه و آله که همگان در منی و در خرگاه و اقامتگاه آنحضرت حضور یافتند، سپس بعد از حمد وثنای خداوند فرمود: همانا این ستمکار یاغی (معاویه) بر سر ما و بر سر شیعیان ما آورد آنچه را که دانستید و دیدید. مشاهده کردیدو بشما خبر آن رسید، و من میخواهم از شما درباره چیزی سئوال کنم، چنانچه سخن من مقرون بصداقت و راستی است مرا تصدیق کنید و اگر بر خلاف حقیقت چیزی از من شنیدید مرا تکذیب نمائید، سخن مرا بشنوید و گفتار مرا بنویسید و ثبت کنید، سپس بشهر و دیار خود مراجعت کنید و آنها را که از آنها ایمن هستید (که نفاق نورزند و سخن چینی و فتنه انگیزی نکنند)و به آنها اعتماد و وثوق دارید دعوت کنید و آنچه را که درباره ما و حق ما علم به آن دارید و بدان معتقد هستید به آنان بیاموزید و ابلاغ نمائید زیرا ما می ترسیم از اینکه این حق کهنه و متروک شود و (در اثر کید و نیرنگ و تبلیغات مداوم دشمن) از بین برود و مغلوب شود در حالیکه خدای متعال (بر حسب وعده و تصریحی که در قرآن فرموده) نور خود را تمام و کامل میفرماید اگرچه کفار و ناسپاسان ازآن اکراه داشته باشند، در این موقع آنجناب فرو گذار نفرموده و آنچه خداوند در قرآن درباره اهل البیت نازل فرموده تلاوت و بیان داشت و تفسیر فرمود و آنچه را که رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره پدرش و مادرش و خودش و اهل بیتش

فرموده بود روایت فرمود و در مورد هر جمله از فرمایشات آنجناب حاضرین میگفتند: بار خدایا تمام اینها درست است و راست است و از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده و بدانها گواهیم و تابعین میگفتند: بار خدایا چنین است. آنان که از صحابه مورد وثوق و تصدیق هستند این را حدیث نموده اند و ما از آنها شنیده و بان ایمان داریم و گواهیم…

آنجا که فرمود: بخدا سوگند میدهم شما را آیا آگاهی دارید که رسول خدا صلی الله علیه و آله علی علیه السلام را) در روزغدیرخم منصوب فرمود و ولایت او را اعلام نمود و فرمود باید حاضر بغایب ابلاغ کند؟ گفتند: بار خدایا آری به این جریان آگاه و مطلع و گواهیم. تا پایان خبر. و در آن قسمتهای جالبی از اخبار متواتر مشتمل بر فضایل امیر المومنین علیه السلام مذکور است. مراجعه کنید.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 399

 

متن عربی

9- مناشدة الإمام السبط الحسین علیه السلام بحدیث الغدیر سنة (58، 59)ذکر التابعیّ الکبیر أبو صادق سُلَیم بن قیس الهلالی فی کتابه «3»جُملًا ضافیة

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 399

حول شدّة نکیر معاویة بن أبی سفیان علی شیعة أمیر المؤمنین علیه السلام و موالیه بعد شهادته ثمّ قال:فلمّا کان قبل موت معاویة بسنتین «1» حجّ الحسین بن علیّ علیهما السلام، و عبد اللَّه بن عبّاس، و عبد اللَّه بن جعفر، فجمع الحسین علیه السلام بنی هاشم رجالهم و نساءهم و موالیهم و شیعتهم، من حجّ منهم و من لم یحجّ، و من الأنصار ممّن یعرف الحسین و أهل بیته، ثمّ لم یترک أحداً حجّ ذلک العام من أصحاب رسول اللَّه و من التابعین من الأنصار المعروفین بالصلاح و النسک إلّا جمعهم، و اجتمع علیه بمنی أکثر من سبعمائة رجل، و هم فی سرادقه عامّتهم من التابعین، و نحو من مائتی رجل من أصحاب النبیّ، فقام فیهم، فحمد اللَّه، و أثنی علیه، ثمّ قال: «أمّا بعد: فإنَّ هذا الطاغیة قد صنع بنا و بشیعتنا ما علمتم و رأیتم و شهدتم و بلغکم، و إنّی أرید أن أسألکم عن شی ء فإن صدقت فصدِّقونی، و إن کذبت فکذِّبونی، و اسمعوا مقالتی، و اکتبوا قولی، ثمّ ارجعوا إلی أمصارکم و قبائلکم، و من ائتمنتموه من الناس و وثِقتم به، فادعوه إلی ما تعلمون من حقِّنا فإنّا نخاف أن یدرُسَ «2» هذا الحقّ، و یذهَبَ و یغلب، (… وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ ) «3»».و ما ترک شیئاً ممّا أنزل اللَّه فی القرآن فیهم إلّا تلاه و فسّره، و لا شیئاً ممّا قاله رسول اللَّه صلی الله علیه و سلم فی أبیه و أمّه و نفسه و أهل بیته إلّا رواه، و کلُّ ذلک یقولون: اللّهمّ نعم قد سمعنا و شهدنا، و یقول التابعون: اللّهمّ نعم قد حدّثنی به من أصدِّقه و أئتمنه من الصحابة…إلی أن قال: قال علیه السلام:

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 400

 «أنشدُکُمُ اللَّه أ تعلمون أنَّ رسول اللَّه نصبه یوم غدیر خُمّ، فنادی له بالولایة، و قال: لیبلِّغ الشاهدُ الغائبَ؟» قالوا: اللّهمّ نعم… الحدیث.و فیه طُرَفٌ ممّا تواترت أَسانیده من فضائل أمیر المؤمنین علیه السلام، فراجع.