اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ اردیبهشت ۱۴۰۳

احتجاج جعده بن هبیره در برابر عتبه بن ابی سفیان در جنگ صفین

متن فارسی

عتبه بن ابی سفیان به جعده بن هبیره می گوید: جعده ما بخدا قسم عقیده نداریم که معاویه برای خلافت شایسته تر از علی است اگر علی در حق عثمان چنان نکرده بود. لکن عقیده ما این است که معاویه در حکومت بر شام ذیحق تر از علی است چون مردم شام موافق آن هستند، بنابراین از شام دست بدارید و برای ما بگذارید. بخدا در شام کسی یافت نمیشود که بیش از معاویه برای جنگ اصرار نداشته باشد، ونه در عراق کسی هست که برای جنگ مثل علی اصرار و جدیت داشته باشد و ما پیش از از آنچه شما نسبت به رهبرتان فرمانبرداری نشان می دهید نسبت به رهبرمان فرمانبرداری نشان می دهیم. چقدر برای علی بد است که در نظر مردم ذیحق ترین و شایسته ترین فرد برای رهبری آنها باشد، اما همین که به قدرت سیاسی برسد اعراب را به نابودی کشاند.
جعده گفت: درباره برتری علی بر معاویه، این چیزی است که حتی دو نفرهم بر سرش اختلاف ندارند. این که حالا می گوئید به حکومت شام قانعید، قبلا هم به آن قانع شدید و ما نپذیرفتیم. درباره این که در شام کسی یافت نمی شود که بیش از معاویه برای جنگ اصرار و جدیت نداشته باشد و نه در عراق کسی هست که برای جنگ مثل علی اصرار و جدیت داشته باشد، باید هم چنین باشد. یقین علی او را بدین جدیت و اصرار در آورده و شک و تردید معاویه او را به کوتاهی و سستی کشانده است. و میانه روی و آهسته کاری اهل حق بهتر از تلاش اهل باطل است…

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 457

متن عربی

3- قال عتبة بن أبی سفیان لجعدة بن هبیرة: یا جعدة إنّا و اللَّه ما نزعم أنّ معاویة أحقّ بالخلافة من علیّ لو لا أمره فی عثمان، و لکنّ معاویة أحقّ بالشام، لرضا أهلها به، فاعفوا لنا عنها، فو اللَّه ما بالشام رجل به طرق إلّا و هو أجدّ من معاویة فی القتال، و لا بالعراق من له مثل جدّ علیّ فی الحرب، و نحن أطوع لصاحبنا منکم لصاحبکم، و ما أقبح بعلیّ أن یکون فی قلوب المسلمین أولی الناس بالناس، حتی إذا أصاب سلطانا أفنی العرب.

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 457

فقال جعدة: أمّا فضل علیّ علی معاویة فهذا ما لا یختلف فیه اثنان، و أمّا رضاکم الیوم بالشام فقد رضیتم بها أمس فلم نقبل، و أمّا قولک: إنّه لیس بالشام من رجل إلّا و هو أجدّ من معاویة، و لیس بالعراق لرجل مثل جدّ علیّ، فهکذا ینبغی أن یکون، مضی بعلیّ یقینه، و قصّر بمعاویة شکّه، و قصد أهل الحقّ خیر من جهد أهل الباطل. الحدیث.

کتاب صفّین (ص 529 طبعة مصر)، شرح ابن أبی الحدید (2/301) «1».