اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۰ آذر ۱۴۰۱

احتجاج «عمرو اودی» بر مذمت کننده علی(ع)

متن فارسی

شریک بن عبد الله نخعی- مفتی و قاضی کوفه  از ابی اسحق سبیعی  از عمرو ابن میمون اودی روایت نموده گوید، در محضر او (یعنی عمرو مذکور) از علی بن ابی طالب نام برده شد، گفت: گروهی نسبت به آنجناب سخنان ناروا میگویند این گروه آتش گیره جهنم هستند، من بطور تحقیق از عده از اصحاب محمد صلی الله علیه و آله که از جمله آنان، حذیفه بن الیمان و کعب بن عجره اند، شنیدم که هر یک از آنها میگفتند: بتحقیق اعطاء شده است به علی علیه السلام چیزهائی (موهبت های بزرگی) که بهیچ بشری داده نشده:

–          او، همسر فاطمه است، که بانوی زنان جهانیان است، مانند چنین بانوئی که دیده؟ و که شنیده که کسی در خلق اولین وآخرین با بانوئی چون او ازدواج نموده است؟

–         او (یعنی علی علیه السلام) پدر، حسن، و حسین علیهما السلام است، که سرورجوانان اهل بهشتند از اولین و آخرین، ای مردم کی است که برای او مانند آندو فرزند بوده باشد؟

–         و رسول خدا صلی الله علیه و آله پدر زوجه و همسر او است

–         و او وصی رسول خدا صلی الله علیه و آله است

–         در میان خاندان و زنانش، و تمام درهائی که از حجره های اصحاب و کسان پیغمبر صلی الله علیه و آله بمسجد باز میشد، بسته و مسدود گردید، جز در حجره او (علی علیه السلام)

–         اواست کسی که در جنگ خیبر پرچم را بدست گرفت و در قلعه خیبر را بتنهائی کند در حالیکه دچار درد چشم بود، رسول خداصلی الله علیه و آله آب دهان مبارکش را بچشمان او زد و بهبودی یافت بطوریکه بعد از آن دیگر چنین بیماری (درد چشم) عارضش نشد، و بعد از آنروز هیچ گرم و سردی در آنجناب موثر نیفتاد

–        و او است صاحب روز غدیر، زیرا رسول خدا صلی الله علیه و آله در آن روز تصریح بنام اوکرد و امت را ملزم بولایت او فرمود و اهمیت و عظمت او را شناساند و جایگاه او را برای مردم بیان فرمود، خطاب بمردم فرمود:کیست اولی (سزاوارتر) بشما از خود شما گفتند: خدا و رسولش داناترند، فرمود: « فمن کنت مولاه فهذا علی مولاه» .. تا پایان سخن.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 417

 

متن عربی

20- احتجاج عمرو الأودی علی مناوئی أمیر المؤمنین علیه السلام

روی مفتی الکوفة و قاضیها شریک بن عبد اللَّه النخعی- المترجم (ص 78)- عن أبی إسحاق السبیعی- المترجم (ص 69)- عن عمرو بن میمون الأودی- المترجم (ص 69)- أنَّه ذُکر عنده علیّ بن أبی طالب أمیر المؤمنین، فقال:

إنَّ قوماً یَنالُون منه أولئک هم وقود النار، و لقد سمعتُ عدّة من أصحاب محمد صلی الله علیه و آله و سلم منهم: حذیفة بن الیمان، و کعب بن عجرة، یقول کلّ رجل منهم: لقد أُعطی علیٌّ ما لم یُعطَهُ بشرٌ: هو زوج فاطمة سیِّدة نساء الأوّلین و الآخرین، فمن رأی مثلها؟ أو سمع أنَّه تزوّج بمثلها أحدٌ فی الأوّلین و الآخرین؟ و هو أبو الحسن و الحسین سیّدا شباب أهل الجنّة من الأوّلین و الآخرین، فمن له- أیّها الناس- مثلهما؟ و رسول اللَّه حَمُوه و هو وصیّ رسول اللَّه فی أهله و أزواجه، و سُدّت الأبواب التی فی المسجد کلّها غیر بابه، و هو صاحب باب خیبر، و هو صاحب الرایة یوم خیبر، و تفل رسول اللَّه

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 1، ص: 417

– یومئذٍ- فی عینیه و هو أرمد، فما اشتکاهما من بعدُ، و لا وجد حَرّا و لا برداً بعد یوم ذلک، و هو صاحب یوم الغدیر إذْ نوّهَ رسول اللَّه باسمه و ألزم أمّته ولایته و عرّفهم بخطره، و بیَّن لهم مکانه، فقال:«أیّها الناس من أولی بکم من أنفسکم؟» قالوا: اللَّه و رسوله أعلم.قال: «فمن کنتُ مولاه فهذا علیٌّ مولاه». الکلام.