اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۰ آذر ۱۴۰۱

غدیریه سید اسماعیل حمیری

متن فارسی

سید اسمعیل حمیری است که در سال 179 وفات یافته، در این باره اشعار بسیاری سروده که خواهد آمد، و از جمله آنها است:

 براى اینست که پروردگار او( على علیه السّلام) را بسمت وصایت و پشتى بانى بهترین خلق برگزید، پس بپا خاست( پیغمبر صلى اللّه علیه و آله) در غدیر خم و بارهاى سفر را فرو نهاد و از راه رفتن دست کشید درختان براى او روفته و برطرف شد سپس بر منبرى که از جهاز شتران بود برآمد و در هنگام نیمروز زایران خانه خدا را ندا فرمود و کوچک و بزرگ نزد او آمدند پس فرمود در حالیکه حیدر( على علیه السلام) در دست او( رسول صلى اللّه علیه و آله) بود و اشاره میفرمود( رسول صلى اللّه علیه و آله) بسوى او( على علیه السّلام) آگاه باشید هر که، من مولاى اویم، این مولاى او است، این حکمى است که هرگز در خور انحراف نیست، پس آیا من( امر خدا را) ابلاغ کردم؟ گفتند: بلى، فرمود پس گواه باشید حاضران و غائبان و آنها که حاضرند بغایبین ابلاغ نمایند و خداوند شنوا و بینا را گواه میگیرم پس برخیزید بامر خداوند آسمان و همگان او را بر خود امیر دانند و با او بیعت نمایند، پس برخاستند و کف بر کف او زدند و بیعت کردند، و آنجناب( پیغمبر صلى اللّه علیه و آله) از آنان احساس نارضایتى فرمود، سپس گفت: خداى من، دوست بدار دوست او را و دشمن بدار دشمن او و نا سپاسى کننده او را و خوار گردان خوار کننده او را و نسبت بیاران او یار باش، پس چگونه مى‏بینى دعوت پیغمبر برگزیده را؟ آیا اجابت شد و یا امر او بهدر رفت؟! اى ثانى پیغمبر برگزیده، و آنکه پیغمبر مردم را در غدیر درباره او حاضر ساخت من تو را دوست میدارم

(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏1، ص: 610)

متن عربی

و منهم: السیّد إسماعیل الحمیری المتوفّى (179) فی شعره الکثیر الآتی، و منه:

لذلک ما اختاره ربُّهُ             لخیرِ الأنامِ وصیّاً ظهیرا

فقام بخُمٍّ بحیثُ الغدیرُ             و حطَّ الرحالَ و عافَ المسیرا

و قُمَّ له الدوحُ ثمّ ارتقى             على منبرٍ کان رحْلًا و کورا

و نادى ضحىً باجتماعِ الحجیجِ             فجاؤوا إلیه صغیراً کبیرا

فقال و فی کفِّه حیدرٌ             یُلیح إلیه مُبیناً مشیرا

 

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏1، ص: 611

ألا إنَّ من أنا مولىً له             فمولاه هذا قضاً لن یجورا

فهل أنا بلّغتُ قالوا نعم             فقال اشهدوا غُیَّباً أو حضورا

یُبلِّغ حاضرُکم غائباً             و أُشهِدُ ربّی السمیعَ البصیرا

فقوموا بأمرِ ملیکِ السما             یبایعْه کلٌّ علیه أمیرا

فقاموا لبیعته صافقین             أکفّا فأوجس منهم نکیرا

فقال إلهیَ والِ الولیَ             و عادِ العدوَّ له و الکفورا

و کن خاذلًا للأُلى یخذُلون             و کن للأُلى ینصرون نصیرا

فکیف ترى دعوةَ المصطفى             مُجاباً بها أم هباءً نثیرا

أُحبّکَ یا ثانیَ المصطفى             و من أُشْهِدَ الناسُ فیه الغدیرا