اخطب خطباء خوارزم -حنفی- در صفحه 217 «مناقب» گوید: خبر داد مرا استاد و پیشوا -شهاب الدین- افضل حفّاظ -ابو النجیب- سعد بن عبد اللّه بن حسن همدانی معروف به «مروزی» در آنچه که از همدان به من نوشته، به اخبار او از حافظ  ابو علی حسن ابن احمد بن حسین در آنچه اذن و اجازه روایت آن را به او داده، به اخبار از استاد ادیب ابو یعلی عبد الرزاق بن عمر بن ابراهیم همدانی. به سال 437، به اخبار از پیشوای حافظ -طراز المحدثین- ابو بکر احمد بن موسی بن مردویه. و استاد پیشوا، شهاب الدین -ابو النجیب- سعد بن عبد اللّه همدانی گفته که ما را خبر داد به این حدیث عالی پیشوای حافظ سلیمان بن محمّد بن احمد از یعلی بن سعد رازی. از محمّد بن حمید. از زافر بن سلیمان. از حارث بن محمّد. از ابی الطفیل عامر بن واثله که گفت:

من در روز شورا دربان بودم و علی علیه السّلام در خانه (محلّ اجتماع و شوری) بود و شنیدم که به آنها می فرمود: من به طور مؤکّد بر شما احتجاج و استدلال خواهم نمود به چیزی که هیچ فرد عربی و غیر عربیّ از شما نتواند آن را دگرگون نماید، سپس فرمود: شما افراد را، همه شما را سوگند میدهم به خدا، که آیا در میان شما کسی هست که پیش از من به وحدانیّت خدا ایمان آورده باشد؟ همگی گفتند:نه،

فرمود شما را به خدا سوگند میدهم که در میان شما کسی هست که برادری چون جعفر طیّار داشته باشد که در بهشت با فرشتگان پرواز میکند؟ همگی گفتند: نه به خدا قسم،

فرمود شما را به خدا سوگند میدهم آیا در میان شما غیر از من کسی هست که عموئی چون عموی من حمزه داشته باشد که شیر خدا و شیر رسول خدا و سرور شهیدان است؟! گفتند: نه به خدا قسم،

فرمود: شما را به خدا سوگند میدهم آیا در میان شما جز من کسی هست که همسری چون همسر من فاطمه دختر محمّد صلی اللّه علیه و آله داشته باشد، که بانوی زنان اهل بهشت است؟ گفتند: نه به خدا قسم،

فرمود: شما را به خدا سوگند میدهم، آیا در میان شما جز من کسی هست، که دو سبط مانند دو سبط من حسن و حسین داشته باشد که دو آقا و سرور جوانان اهل بهشت میباشند؟ گفتند: نه به خدا قسم،

فرمود: شما را به خدا سوگند میدهم، آیا در میان شما جز من و پیش از من کسی هست که چندین بار با رسول خدا صلی اللّه علیه و آله نجوا کرده باشد و پیش از نجوا صدقه داده باشد؟ گفتند: نه به خدا قسم،

فرمود: شما را به خدا سوگند میدهم، آیا در میان شما جز من کسی هست که رسول خدا درباره او فرموده باشد: من کنت مولاه فعلی مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه، و انصر من نصره، لیبلغ الشاهد الغائب؟ گفتند: نه به خدا قسم، … تا آخر حدیث

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏1، ص: 327