اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ اردیبهشت ۱۴۰۳

حسادت به اهل بیت(ع)

متن فارسی

“ام یحسدون الناس علی ما آتیهم الله من فضله ” “مردم را بر آنچه خدایشان از فضلش داده است رشک می برند “

چنانکه در این باره روایت است که مقصود از این محسودان ائمه آل محمدند. “ابن ابی الحدید ” گوید: این آیه درباره علی (ع) و علم مخصوص او نازل گشته، و ” ابن حجر ” از حضرت باقر (ع) آورده که آن حضرت در این آیه فرمود: به خدا ما آن مردمیم.

آری “- چون به کوشش های آن جوان مرد دست نیافتند، بر او رشک بردند و مردم دشمن و مخالف او شدند”

“مانند هووهای زن زیبا، که با همه زیبائیش از روی حسادت و دشمنی او را زشت میخوانند “

فقیه ” ابن مغازلی ” در ” مناقب ” از ابن عباس آورده است که این آیه در باره پیغمبر و علی نازل گردید ” صبان ” در ” اسعاف الراغبین ” که در حاشیه نورالابصار 109 ، است آورده است که از حضرت باقر روایت شده در مورد این آیه فرمود: مقصود از ناس اهل بیت اند.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏3، ص: 93

متن عربی

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏3، ص: 93

و لعلّ قوله: محسّدون. إشارة إلى قوله تعالى: (أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‏) «1» و قد ورد فیها أنّهم الأئمّة من آل محمد.

قال ابن أبی الحدید فی شرح النهج «2» (2/236): إنّها نزلت فی علیّ علیه السلام و ما خصّ به من العلم.

و أخرج ابن حجر فی الصواعق «3» (ص 91) عن الباقر علیه السلام أنّه قال فی هذه الآیة: «نحن الناس و اللَّه».

حَسَدوا الفتى إذ لم ینالوا سعیَهُ             فالناسُ أعداءٌ له و خصومُ‏

کضرائرِ الحسناءِ قُلنَ لوجهِها             حسداً و بغضاً إنّه لدمیمُ‏

و أخرج الفقیه ابن المغازلی فی المناقب «4»، عن ابن عبّاس: إنّ الآیة نزلت فی النبیّ صلى الله علیه و آله و سلم و علیّ رضى الله عنه.

و قال الصبّان فی إسعاف الراغبین هامش نور الأبصار (ص 109): أخرج بعضهم عن الباقر فی قوله تعالى (أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‏) أنَّه قال: «أهل البیت هم الناس».