ظرف آب و عسل

روزی عمر از راهی می گذشت. در راه تشنه شد به همین منظور از یکی از جوانان انصار تقاضا کرد به او مقداری آب بدهد.  جوان ظرف آبی را با عسل آمیخته کرد و به او داد. عمر از آن نوشیدنی ننوشید و گفت: خدای تعالی می فرماید « آتش بردید در لذایذتان در زندگی دنیایتان » «اذهبتم طیباتکم فی حیاتکم الدنیا». آن جوان به عمر گفت: ای خلیفه! این آیه اختصاص به تو یا یکی از اهل قبیله نیست. جلوتر آن آیه را نیز بخوان که این چنین است. و یوم یعرض الذین کفروا اعلی النار اذهبتم طیباتکم فی حیاتکم الدنیا و استمعتم بها  و روزی که کفار را برای آتش می اندازند، به آنها می گویند: بردید پاکیزه هاتان در زندگی دنیا و تعیش کردید به آن. عمر که از پاسخ آن جوان شرمنده شده بود، گفت  « کل الناس افقه من عمر » همه مردم از عمر داناترند.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج 6، ص: 150