logo-samandehi

درختی که از شاخه ‏های آن نور متجلی شد

 «ابو محمّد ضیاء الدین و تری» در «روضة الناظرین» ص 133 در ترجمه  «شیخ محمّد موصلی» مشهور به «غزلانی»  که به سال 605 وفات یافته است، از «شیخ محمّد ابی عبد اللّه بن تاج بن قاضی یونس موصلی» روایت می کند که گفت: «با گروهی از علمای موثق موصل، به زیارت شیخ محمّد غزلانی قدس اللّه سره رفته بودیم در حالی که هنگام غروب بود. غاری که در آن ساکن بود، بسیار تاریک بود، چنانکه یاران از تاریکی ناراحت بودند. او از این اندیشه ما پرده برداشت و لبخندی زد و گفت: ما اینجا روغن و چراغ نداریم که روشن کنیم. آنگاه به درختی اشاره کرد که روبروی غار بود. از شاخه های آن چنان نور متجلی شد، که تمام کوهسار را روشن کرد، و بخدا سوگند که هیچ شبی را خوش وقت تر و شادابتر از آن شب به سر نیاورده بودیم». وی بدلیل دیدار گوزنها و انس آنها با وی، به این نام نامیده شد .
«امینی» می گوید: بخوانید و تعقل کنید و به داوری برخیزید.

(الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب ج 11 ص 232 )

رفتن به بالا