اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۳۰ تیر ۱۴۰۳

دروغگویی درباره دانشمندان شیعه

متن فارسی

3 الفرق بین الفرق
تألیف ابی منصور عبد القاهر بن طاهر بغدادی
متوفی 429 در 355 صفحه.
این نویسنده در کمان تیرهای افتراهایش از هر گونه نسبت ناروا فروگذار نکرده است. تنها چیزی که او را تا این اندازه به ورطه جهالت افکنده پنداری است که در صفحه 309 بیان داشته، مبنی بر اینکه: «در بین رافضیان پیشوائی در فقه و حدیث و لغت و دستور زبان عرب، وجود ندارد، و نیز در سیره نویسی و تواریخ و نبردهای اسلامی و تفسیر و تأویل قرآن هیچ شخص مورد وثوقی دیده نمی شود و تنها پیشوایان این رشته از علوم منحصر به اهل سنت و جماعت اند».
او خدا را هم بر این نعمت سپاس گفته، گویا این پندار جنبه عمومیت دارد و زمانهای آینده را نیز شامل می شود و ایشان آینده را از پشت پرده رقیق زمان نگریسته است. از این رو تأمین دارد که بعد از او کسی نخواهد آمد که بدیهای او را آشکار سازد، و در نسبت هائی که داده از نظر امانت، خدشه ای وارد سازد یا کتب و دانشمندان شیعه در خارج خود به خود، مشت او را باز کنند.
جای تعجب است که در مقابل دو چشم او و در محیط اجتماعی اش (در بغداد) شخصیت های بزرگی از شیعه وجود داشته اند، که احدی نمی تواند در امامت و پیشوائی آنان، در رشته های نامبرده خدشه ای وارد سازد. و زمام رهبری بدست آنها بوده است مانند بزرگ پیشوای ملت اسلام و معلم آن «محمّد بن محمّد بن نعمان مفید» و «علم الهدی سید مرتضی» و «شریف رضی»، و «ابی الحسین نجاشی» و «شیخ ابو الفتح کراچکی» و «شریف ابی یعلی» و «سلار دیلمی» و امثال آنان.
ما نمی دانیم اینکه او از این شخصیت ها بی خبر مانده است، آیا حواس عمومی او معیوب بوده یا از روی کینه و دشمنی، وجود این همه دانشمند را انکار
کرده است. در هر صورت ما برای شخص او اهمیتی قائل نیستیم، ما می خواهیم توجه خواننده را به راه و رسم او، جلب کنیم تا کسی را جار و جنجالهایش نفریبد.
شاید شما بتوانید پاره ای از مضامین دروغ و تزویر، افترا و تحریف و تغییر حقایق را در صفحات کتابش که سراپا دروغ است از بحثهائی که درباره کتابهای مشابهش بعمل می آوریم، دریابید.
«و هر گاه از هواهای آنان پیروی کنی با وجود علمی که برای تو حاصل شده هیچگونه مدد و نگهبانی از خدا نخواهی داشت» «
الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 133

متن عربی

 الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 133

3- الفرق بین الفِرَق

تألیف

أبی منصور عبد القاهر بن طاهر البغدادیّ

المتوفّی (429) فی (355) صفحة

لم یترک هذا المؤلّف فی قوس إفکه منزعاً لم یرمِ به الشیعة، إنّما قحمه فی هذه المهلکة حسبانه فی (ص 309) «3» أنَّه لم یکن فی الروافض قطُّ إمامٌ فی الفقه، و لا إمامٌ فی روایة الحدیث، و لا إمامٌ فی اللغة و النحو، و لا موثوقٌ به فی نقل المغازی و السیَر و التواریخ، و لا إمامٌ فی التأویل و التفسیر، و إنّما کان أئمّة هذه العلوم علی الخصوص و العموم أهل السنّة و الجماعة.

و حمد اللَّه علی ذلک، و کأنّ هذه المزعمة عنه کانت عامّة حتی للأجیال القادمة نظراً إلی الغیب من وراء ستر رقیق، و بذلک أمِن أن یکون من بعده من یکشف عورته، و یطعن فی أمانته فی العزو، أو أنّ کتب الشیعة و علماءها المضادّة لهاتیک النسب تکذّبه بأنفسها.

و إن تعجب فعجبٌ أنَّه کان نصب عینی الرجل فی بیئته- بغداد- رجالات من

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 134

الشیعة لا یُطعن فی إمامتهم فی کلّ ما ذکره من العناوین، و کانت بیدهم أزمّة الزعامة، کشیخ الأمّة و معلّمها محمد بن محمد بن النعمان المفید، و علم الهدی سیّدنا المرتضی، و الشریف الرضی، و أبی الحسین النجاشی، و الشیخ أبی الفتح الکراجکی، و الشریف أبی یعلی، و سلّار الدیلمی، و نظرائهم؛ فهو إمّا أنَّه لم یحسّ بهم لخلل فی حسّه المشترک، أو أنَّه مندفعٌ إلی الإنکار بدافع الحَنَق، و أیّا ما کان فنحن لا نبالی بما هو فیه، و کلّ قصدنا تنبیه القارئ إلی خطّة الرجل، حتی لا یغترّ بما له من صخب و ترکاض.

و لعلّک تعرف شیئاً ممّا حوته صفحات هذا الکتاب المزوّر من الکذب، و الزور، و البهت، و التدجیل، و التمویه، عندما تقف علی کلماتنا حول ما یضاهیه من الکتب المزوّرة.

 (وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا واقٍ

) «1»