logo-samandehi

راویان دروغگو و جاعلان حدیث | حرف «الف»

1- ابان (اباء) بن جعفر ابو سعید بصری کذاب است به نام پیامبر اکرم حدیث ساخته و بیش از سیصد حدیث به نام ابو حنیفه که هرگز آنها را نگفته بوده جعل کرده است «1».
2- ابان بن فیروز ابی عیاش، غلام عبد القیس ابو اسماعیل بصری، متوفی در سال 138 ه.
شعبه گفته است: جامه و لباسم در میان فقرا، صدقه باشد اگر ابن ابی عیاش در حدیث دروغگو نباشد.
و نیز گفته است: از او نمی‌شود چشم پوشی کرد، زیرا که او بر رسول خدا دروغ گفته است.
و احمد پیشوای حنبلی‌ها به یحیی بن معین که از ابان نسخه‌ای می‌نوشته، گفته است: تو این را می‌نویسی در حالی که میدانی ابان کذاب است؟!
و نیز شعبه گفته است: اگر مردی زنا بکند، بهتر است که از ابان روایت کند.
و نیز گفته است: اگر از بول الاغ بنوشم بهتر است که بگویم: ابان به من حدیث کرده است. شاید او از انس بیش از هزار و پانصد حدیث نقل کرده که برای بسیاریاز آنها اصلی نیست «1».
3- ابراهیم بن ابی حیة زیاد دروغگو است «2».
4- ابراهیم بن ابی اللیث، متوفی در سال 234 ه مصاحب اشجعی، دروغگو، حدیث ساز و متروک الحدیث است «3».
5- ابراهیم بن ابی یحیی ابو اسحاق مدنی، متوفی در سال 184 ه کذاب و دروغ ساز است.
نسائی او را از دروغگویان و حدیث سازان معروف نسبت به رسول خدا بشمار آورده است «4».
6- ابراهیم بن احمد حرانی ضریر، حدیث می‌ساخته است «5».
7- ابراهیم بن احمد عجلی، متوفی در سال 331 ه از کسانی بوده که حدیث می‌ساخته و ابن جوزی گفته است که: او حدیث‏هائی ساخته و مفتضح شده است «6».
8- ابراهیم بن اسحاق بن عیسی بغدادی کذاب است «7».
9- ابراهیم بن البراء انصاری، متوفی در سال 224 یا 225 ه. نوه انس بن مالک کذاب است از ثقات روایات موضوعه را آورده که روانیست نقل آنها، مگر به عنوان عیب گرفتن آنها ابن عدی گفته است: احادیث او ساختگی است «8».
10- ابراهیم بن بکر شیبانی ابو اسحاق اعور نزیل بغداد، احادیثش ساختگی است و حدیث سرقت می‌کرده است «9».
11- ابراهیم بن الحرات السمات، معاصر ترمذی کذاب است خودش گفته است: چه بسا احادیثی ساخته‌ام «1».
12- ابراهیم بن زکریا ابو اسحاق عجلی بصری حدیثش مورد انکار است چیزهای نادرست روایت کرده و از مالک احادیث ساختگی آورده است «2».
13- ابراهیم بن صرمة انصاری، کذاب خبیثی است که بر خدا و رسولش دروغ گفته است «3».
14- ابراهیم بن عبد اللّه بن خالد مصیصی، مردی دروغگو و حدیث دزد است احادیثش ساختگی است «4».
15- ابراهیم بن عبد اللّه السفرقع، متوفی در سال 361 ه کذاب و حدیث- ساز است»
16- ابراهیم بن عبد اللّه مخزومی، متوفی در سال 304 ه مورد اعتماد نیست. از افراد مورد اطمینان احادیث ساختگی نقل کرده است «6».
17- ابراهیم بن عبد اللّه بن همام صنعائی، کذاب و حدیث ساز است «7».
18- ابراهیم بن علی الامدی، متوفی در سال 575 ه در حکایاتش دروغ می‌گوید و فقیه فاضلی است «8».
19- ابراهیم بن فضل اصفهانی ابو منصور البآر، متوفی در سال 530 ه یکی از حفاظ و کذاب است او در بازار اصفهان توقف می‌کرد و از حفظ سندها را نقلمی‌کرد و در عین حال حدیث می‌ساخته است.
معمر گفته است: او را در بازار دیدم که مطالب نادرست را با سندهای صحیح نقل می‌کرد وقتیکه خوب در او دقیق شدم دیدم که گویا شیطان به شکل او آشکار شده است «1».
20- ابراهیم بن مجشر ابو اسحاق بغدادی، متوفی در سال 254 ه فضل بن سهل او را تکذیب کرده است. و ابن عدی گفته است: حدیث دزدی می‌کرده است «2».
21- ابراهیم بن محمد عکاشی آدم کذابی بوده است «3».
22- ابراهیم بن منقوش زبیدی که ازدی گفته است: او حدیث می‌ساخته است «4».
23- ابراهیم مهاجر مدنی کذاب است «5».
24- ابراهیم بن مهدی ابلی ابو اسحاق بصری، متوفی در سال 208 ه ازدی گفته است که او مشهور به وضع حدیث است «6».
25- ابراهیم بن نافع جلاب بصری کذاب است «7».
26- ابراهیم بن هدبة ابو هدبة بصری، کذاب خبیثی است که چیزهای نادرست را نقل کرده و به انس روایت‏هائی به دروغ نسبت داده است. در بصره به عروسی‌ها دعوت می‌شده و رقص می‌کرده و شراب می‌خورده و تا سال دویست زنده بوده است «8».
27- ابراهیم بن هراسه شیبانی کوفی، مورد اعتماد نیست و حدیثش نوشتهنمی‌شده و متروک الحدیث و کذاب است «1».
28- ابراهیم بن هشام غسانی، متوفی در سال 237 ه کذاب است «2».
29- ابراهیم بن یحیی بن زهیر مصری، دروغ می‌گفته و سندهای احادیث را به هم مخلوط می‌کرده است «3».
30- ابردبن اشرش، کذاب و حدیث ساز است «4».
31- احمد بن ابراهیم مزنی، حدیث می‌ساخته و کنار ساحل می‌گردیده و برایش نسخه ساختگی است «5».
32- احمد بن ابراهیم بن موسی، کذاب است. جائز نیست از او روایت کردن «6».
33- احمد بن ابی عمران جرجانی متوفی در سال 360 ه حدیث می‌ساخته است «7».
34- احمد بن ابی یحیی انماطی، کذاب است. او احادیث نادرستی از ثقات روایت کرده است «8».
35- احمد بن احمد ابو العباس بغدادی حنبلی، متوفی در سال 615 ه حافظ احادیث زیاد است. ابن اخضر او را تکذیب کرده است «9».
36- احمد بن اسماعیل ابو خذافة سهمی، متوفی در سال 259 ه مصاحب مالک بن انس کذاب است. هر چه که برایش بگوئی می‌گوید، از مالک و غیره چیزهای نادرستی نقل کرده است «10».
37- احمد بن بکر بالسی ابو سعید ابن بکرویه، حدیث می‌ساخته است «1».
38- احمد بن ثابت رازی فرخویه، شکی ندارند که او کذاب است «2».
39- احمد بن جعفر بن عبد اللّه سمسار، یکی از مشایخ حافظ ابی نعیم، مشهور به حدیث سازی است «3».
40- احمد بن جعفر بن عبد اللّه بن یونس مشهور به حدیث سازی است و کسی نیست «4».
41- احمد بن حامد سمرقندی، دروغ می‌گفت و از کسی که درکش نکرده بود، حدیث می‌کرد و در سال 360 ه مرده است «5».
42- احمد بن حسن بن ابان مصری که از بزرگان شیوخ طبرانی است، آدم کذاب و دروغ پردازی بود و به نام افراد مورد اعتماد حدیث می‌ساخته است «6».
43- احمد بن حسن بن قاسم کوفی، متوفی در سال 262 ه کذاب است، او به نام ثقات حدیث می‌ساخته است «7».
44- احمد بن حسین بن اقبال مقدسی ابو بکر صائد، متوفی در سال 532 ه کذاب است وقتی که دروغگوئیش آشکار شد، مردم او را ترک کردند «8».
45- احمد بن حسین ابو الحسین بن سماک، واعظ، متوفی در سال 424 ه ابو الفتح مصری گفته است: در بغداد برای مشایخی که گفته می‌شد دروغگویند چیزی ننوشتم، مگر برای چهار نفر که یکی از آنها ابو الحسین بن سماک بوده که ابن ابی الفوارس، او را دروغگو می‌دانسته است «1».
46- احمد بن خلیل نوفلی قومسی، متوفی در سال 310 ه کذاب است و از کسانی که خلق نشده‌اند روایت می‌کند «2».
47- احمد بن داود، پسر خواهر عبد الرزاق، از دروغگوترین افراد است و عموم احادیثش نادرست است»
48- احمد بن داود بن عبد الغفار حرانی، کذاب و حدیث ساز است «4».
49- احمد بن سلیمان قرشی، متروک الحدیث و کذاب است «5».
50- احمد بن سلیمان (ابی سلیمان) ابو جعفر قواریری بغدادی که ابو الفتح حافظ درباره‌اش گفته است: کذاب است به حماد بن سلمة دروغ نسبت می‌داده است.
و خطیب گفته است: دروغ این شیخ آشکار است، و نمی‌شود روایتش را از راه عروض سهو و خیال و اشتباه تصحیح و تعدیل کرد.
آنگاه شواهدی بر دروغگوئیش می‌آورد و می‌گوید: و در بعضی از چیزهائی که ذکر کردیم دلالت کافی‌ای بر بیان حال و دروغ آشکارش می‌باشد «6».
51- احمد بن صالح ابو جعفر شمومی مصری، نزیل مکه، کذاب و حدیث ساز و گزاف گو است «7».
52- احمد بن طاهر بن حرمله مصری، متوفی در سال 292 ه کذاب است.
از جدش، از شافعی، حکایات دروغی روایت کرده است. او دروغگوترین مردم است. در حدیث رسول خدا، هنگام روایت دروغ می‌گفته و از مردم که چیزی نقل می‌کرده آمیخته با دروغ بوده است «1».
53- احمد بن عبد الجبار کوفی، متوفی در سال 271 یا 272 کذاب است «2».
54- احمد بن عبد الرحمن بن الجارود الرقی کذاب و حدیث ساز است «3».
55- احمد بن عبد اللّه الشاشی کذاب است «4».
56- احمد بن عبد اللّه هیثمی مؤدب ابو جعفر، متوفی در سال 271 حدیث می‌ساخته است «5».
57- احمد بن عبد اللّه شیبانی، ابو علی جویباری کذاب و حدیث ساز است.
بیهقی گفته است: من کاملا او را می‌شناسم که به نام رسول خدا، حدیث می‌ساخته و بیش از هزار حدیث به نام آن حضرت ساخته است و از حاکم شنیدم که می‌گفت: این مرد، کذاب و خبیث است. احادیث زیادی در فضائل عمرها ساخته و به هیچوجه جائز نیست از او روایت کردن.
سیوطی گفته است: او هزاران حدیث به نفع کرامتیه ساخته است و ابن حبان گفته است: از دروغگویان است و از ائمه هزاران حدیثی که آنها نگفته بودند روایت کرده است. و حافظ سری گفته است: او و محمد بن تمیم و محمد بن عکاشه، ده هزار حدیث ساخته‌اند «6».
58- احمد بن عبد اللّه ابو بکر ضریر، خطیب در تاریخ بغداد، جلد 4 صفحه 232 با اسنادش از انس از رسول خدا آورده است که جبرئیل پیشم آمد در حالی
که قبا و کفش سیاهی پوشیده و کمربندی بسته داشت و گفت: «ای محمد این طرز لباس پوشیدن پسر عموهایت بعد از تو می‌باشد» آنگاه گفته است: این حدیث دروغ است تمام اسناد آن ثقة هستند مگر ضریر و این دروغ از ناحیه اوست.
59- احمد بن عبد اللّه بن محمد ابو الحسن بکری، کذاب و دروغ ساز است و داستان‏هائی که هرگز وجود نداشته بافته است، چقدر او نادان و بی حیا، بوده است «1».
60- احمد بن عبد اللّه ابو عبد الرحمن فاریاناتی، حدیث ساز مشهوری بوده است «2».
61- احمد بن عبد اللّه ابو العز بن کادش، متوفی در سال 556 ه از کسانی است که به کذب و دروغسازی شهرت دارد. به گفته امثال او احتجاج نمی‌شود کرد و بزرگان درباره او مطالبی گفته‌اند. ابن عساکر گفته است که ابو العز برایم گفته است: شنیدم که مردی در حق علی حدیثی ساخته و لذا من هم در حق ابو بکر حدیثی ساختم، ترا بخدا آیا کار بدی کردم؟! «3»
62- احمد بن عصمت نیشابوری، متهم به وضع و دروغ و هلاک شونده است.
حدیث ساختگی روایت کرده که همان آفت اوست «4».
امینی می‌گوید: خبر ساختگیش در ضمن اخبار موضوعه خواهد آمد.
63- احمد بن علی بن احمد بن صبیح، زیاد دروغ می‌گفته و در حدود سال‏های 520 ه می‌زیسته است «5».
64- احمد بن علی بن حسن بن شقیق ابو بکر مروزی، حدیث می‌ساخته است «6».
65- احمد بن علی بن حسن بن منصور اسد آبادی مقری، وارد دمشق شد و در آنحدیث گفت، او شیخ دروغگوئی بود. آنچه را که نشنیده بود ادعا می‌کرد.
66- احمد بن علی بن سلیمان (سلیمان) مروزی، متروک و حدیث ساز است «1».
67- احمد بن عیسی عسکری، متوفی در سال 243 ه کذاب است «2».
68- احمد بن عیسی لخمی، متوفی در سال 273 ه که ابن طاهر او را کذاب دانسته است «3».
69- احمد بن عیسی هاشمی، کذاب است «4».
70- احمد بن عیسی خشاب تنیسی، متوفی در سال 293 ه کذاب و حدیث ساز است. با احادیث ساختگی حدیث می‌کرده است «5».
71- احمد بن فرج ابو عتبة حجازی، متوفی در سال 271 ه کذاب و گفتارش غیر مسموع است «6».
72- احمد بن محمد بن محمد ابو الفتوح غزالی طوسی واعظ مشهور، متوفی در سال 520 ه برادر حجة الاسلام ابی حامد غزالی، حدیث می‌ساخته و بیشتر گفتارش آمیخته با دروغ و احادیث ساختگی بوده و نسبت به شیطان تعصب داشته و معذورش می‌داشته است «7».
73- احمد بن محمد بن حجاج بن رشدین ابو جعفر مصری، متوفی در سال 292 ه از حفاظ حدیث بوده، ولی دروغ می‌گفته و نسبت به شیوخش احادیث دروغ نسبت می‌داده است، او با ضعف و معرفت کمی که داشته حدیثش نوشته می‌شده است. ابن عدی گفته است: او را تکذیب کرده و چیزهائی را بر او انکار نموده‌اندو خانواده «رشدین» از احمد تا «رشدین» به ضعف در حدیث اختصاص یافته‌اند «1».
74- احمد بن محمد بن حرب لخمی جرجانی، تعمد در کذب و حدیث سازی داشته است «2».
75- احمد بن محمد بن حسن مقری، متوفی در سال 380 ه کذاب است و در حدیث مورد اعتماد نیست، اما تظاهر به عبادت و شایستگی می‌کرده است «3».
76- احمد بن محمد بن الصلت بن المغلس ابو العباس حمانی، متوفی در سال 302 یا 308 ه حدیث ساز است. و در میان دروغگویان کم حیاتر از او نیست و در مناقب ابی حنیفة احادیث باطله‌ای نوشته که همه آنها، ساختگی است و از ثقات اخباری را نقل کرده که همه آنها دروغ است «4».
77- احمد بن محمد بن علی ابو عبد اللّه صیرفی معروف به ابن الآبنوسی، متوفی در سال 394 ه از کسانی است که تعمد در کذب داشته است «5».
78- احمد بن محمد بن علی بن حسن بن شقیق مروزی، حدیث ساز بوده است «6».
79- احمد بن محمد بن عمر ابو سهل حنفی یمامی، نزیل بغداد، کذاب و حدیث ساز و متروک الحدیث است. المطرز گفته است: از او پانصد حدیث که پیش مردم اثری از آنها نبوده نوشته‌ام «7».
80- احمد بن محمد بن عمرو ابو بشر کندی مروزی، نزیل بغداد، متوفی در سال 323 ه فقیه خوبی در سنت و در رد بر اهل بدعت‏ها و محدث شیرین زبانی بوده، اما از پدرش از جدش و از دیگران حدیث می‌ساخته و دروغ می‌گفته و به نام افراد مورد اعتماد حدیث جعل می‌کرده و برایش از نسخه‌های ساخته شده بهره زیادی است «1».
ابن حبان گفته است: او از کسانی است که متن‏ها می‌ساخته و سندها را زیر و بالا می‌کرده و لذا سزاوار است که حدیثش ترک شود و شاید او بیش از ده هزار حدیث به نام ثقات پائین بالا کرده که من از آنها بیش از سه هزار حدیث که شکی در پائین بالا کردن آنها ندارم، نوشته‌ام.
و دار قطنی گفته است: او حدیث ساز، شیرین زبان و حافظ بوده است»
و در شذرات الذهب جلد 2 صفحه 298 آمده است که: او با آنکه محدث و امام و پاسخگوی اهل بدعت ها بوده یکی از حدیث سازان است.
81- احمد بن محمد بن غالب باهلی ابو عبد اللّه، متوفی، در سال 275 ه غلام خلیل از بزرگان زهاد در بغداد و کذاب و دروغ ساز بوده است!!.
حافظ ابن عدی گفته است: از ابی عبد اللّه نهاوندی در حران در مجلس ابی عروبة شنیدم که می‌گفت: به غلام خلیل گفتم: این چه احادیث رقیقی است که شما حدیث می‌کنید؟ گفت: اینها را به خاطر نرم کردن دل‏های مردم ساخته‌ام!!
ابو داود سجستانی، دروغ کسی را مانند: کدیمی و غلام خلیل آشکار نکرده است. او درباره احادیثی که کدیمی نقل کرده گفته است: آنها دروغند و درباره غلام خلیل گفته است: صاحب الزنج دجال بصره بوده و می‌ترسم که غلام خلیل دجال بغداد باشد. آنگاه گفته است: احادیثش بر من عرضه شد چهارصد حدیثش از لحاظ سند و متن دروغ بوده است «3».
امینی می‌گوید: جای بسی شگفتی است، مردی که سیره و شرح حالش چنین است با مرگش بازارهای «مدینة السلام» بسته و جنازه‌اش به بصره حمل و در آن جا دفن گردید و قبه و بارگاهی روی آن بنا کردند، چنانکه در تاریخ بغداد و المنتظم ابن جوزی آمده است.
82- احمد بن محمد بن فضل قیسی، حدیث ساز بوده است.
ابن حبان گفته است: به قریه‌اش رفتم در حدود پانصد حدیث از او نوشتم که همه آنها ساخته شده بود.
تا اینکه می‌گوید: و شاید این شیخ، بنام پیشوایان پسندیده بیش از سه هزار حدیث ساخته است «1».
83- احمد بن محمد بن مالک، حدیث ساز بوده است «2».
84- احمد بن محمد بن مصعب، یکی از سازندگان حدیث بوده است «3».
85- احمد بن محمد بن هارون ابو جعفر برقی، کذاب و جعال در حدیث بوده است «4».
86- احمد بن مروان دینوری مالکی، متوفی در سال 333 ه دار قطنی در «غرائب مالک» گفته است: او حدیث ساز بوده است «5».
87- احمد بن منصور ابو السعادات ملحد و کذاب است و از جمله ساخته‌هایش حدیثی است که در آن می‌گوید: در برابر خدا لوحی است که در آن اسم‏های کسانی است که صورت و رؤیت و کیفیت (خدا) را اثبات می‌کنند و فرشتگان نیز بوجود آنها مباهات می‌نمایند «6».
88- احمد بن موسی ابو الحسن بن ابی عمران جرجانی فرضی، متوفی بعد از سال 368 ه یکی از حفاط و کذاب و حدیث ساز بوده سندها را با متن‏ها ترکیب می‌کرده روایات نادرست را از شیوخ گمنام و ناشناخته که از آنها پیروی نمی‌شود نقل کرده است و از این رو او را تکذیب کرده‌اند «1».
89- احمد بن یعقوب بن عبد الجبار اموی مروانی جرجانی، متوفی در سال 367 ه حدیث ساز بوده و احادیث موضوعه که نقل آنها جائز نیست روایت کرده است «2».
90- اسباط ابو الیسع بصری که یحیی بن معین او را تکذیب کرده است «3».
91- اسحاق بن ابراهیم طبری، کذاب است از او چیزی نوشته نمی‌شود، از ثقات روایات ساختگی نقل کرده است «4».
92- اسحق بن ابراهیم واسطی، مؤدب، که ابن عدی و ازدی او را تکذیب کرده‌اند «5».
93- اسحاق بن ادریس اسواری بصری ابو یعقوب، کذاب و حدیث ساز است مردم او را ترک کرده‌اند «6».
94- اسحاق بن بشر بخاری ابو حذیفة، متوفی در سال 206 ه اتفاق دارند که او کذاب و حدیث ساز بوده روا نیست حدیث او را نقل کردن مگر بر سبیل تعجب «7».
95- اسحاق بن بشر بن مقاتل کاهلی ابو یعقوب، متوفی در سال 228 ه کذاب و حدیث ساز بوده است «8».
و در جلد دوم «اللئالی المصنوعة» صفحه 72- 73- 90 گفته است که او به اتفاق، کذاب و حدیث ساز است.
96- اسحاق بن عبد اللّه اموی، غلام آل عثمان بن عفان، متوفی در سال 143 ه کذاب است و فراموشی در حفظ و نقل حدیث دارد، سندها را پائین و بالا می‌کند و برای مراسیل سند درست می‌کند و سلسله سند را به پیامبر اکرم می‌رساند «1».
97- اسحاق بن محمشاذ، کذاب است و به نفع مذهب «کرامیة» حدیث می‌ساخته و کتابی درباره فضائل محمد بن کرام (رهبر کرامیة) نوشته است که همه‌اش دروغ و ساختگی است «2».
98- اسحاق بن ناصح، از دروغگوترین افراد است، با رأی ابی حنیفة از پیامبر اکرم و ابن سیرین حدیث می‌کرده است «3».
99- اسحاق بن نجیح ملطی ازدی دجال و دروغگوترین مردم، دشمن خدا و مرد پلید و حدیث ساز بوده است «4».
100- اسحاق بن وهب طهرمسی، کذاب و متروک الحدیث است و آشکارا حدیث می‌ساخته است «5».
101- اسد بن عمرو ابو المنذر جبلی، قاضی و مصاحب ابی حنیفة، متوفی در سال 190 ه کذاب است، اعتباری به حرفش نیست او طبق مذهب ابی حنیفه حدیث می‌ساخته، ولی حدیثش با باد پیش آنان یکسان است«6».
102- اسماعیل بن ابان ابو اسحاق غنوی کوفی، متوفی در سال 210 ه کذاب و حدیث ساز است «1».
103- اسماعیل بن ابی اویس عبد اللّه مدنی، متوفی در سال 226 ه کذاب و حدیث دزد است «2».
104- اسماعیل بن ابی زیاد شامی، کذاب و متروک الحدیث و حدیث ساز است «3».
105- اسماعیل بن اسحاق جرجانی، حدیث ساز بوده است «4».
106- اسماعیل بن بلال عثمانی دمیاطی، متوفی در سال 466 ه کذاب بوده است «5».
107- اسماعیل بن زریق بصری، کذاب است «6».
108- اسماعیل بن شروس ابو المقدام صنعائی، حدیث ساز بوده است «7».
109- اسماعیل بن علی مثنی واعظ استرآبادی، متوفی در سال 448 ه کذاب پسر کذاب داستان‏های دروغ می‌گفته، متون ساختگی را با اسانید صحیحه ترکیب می‌کرده است «8».
110- اسماعیل بن محمد بن یوسف ابو هارون فلسطینی، از خانواده جبرئیل، کذاب و حدیث دزد است که به گفته‌هایش احتجاج نمی‌توان کرد «9».
111- اسماعیل بن محمد ابن مسلمة ابو عثمان اصفهانی واعظ محتسب، که ابن ناصر درباره‌اش گفته است: حدیث ساخته و دروغ و راست به هم آمیخته است «1».
112- اسماعیل بن مسلم سکونی الیشکری، حدیث می‌ساخته است»
113- اسماعیل بن یحیی شیبانی شعیری، کذاب است «3».
114- اسماعیل بن یحیی التیمی، نوه ابی بکر صدیق، کذاب است و روایت از او روا نیست، او رکنی از ارکان دروغ و حدیث ساز است، عموم چیزهائی که روایت کرده نادرست است او بر مالک و ثوری و دیگران روایات دروغ نسبت داده و از افراد مورد اعتماد چیزهائی که مورد قبول نبوده روایت کرده است «4».
115- اسید بن زید بن نجیح ابو محمد جمال، متوفی در سال‏های قبل از 220 ه کذاب و متروک الحدیث است. او حدیث‏های دروغ می‌ساخته و عموم چیزهائیکه روایت کرده، مورد پیروی قرار نگرفته است «5».
116- اشعث بن سعید بصری ابو الربیع سمان، مورد اطمینان نیست. ضعیف و متروک الحدیث است. هشیم گفته است: او دروغ می‌گفته است «6».
117- اصبغ بن خلیل قرطبی مالکی، متوفی در سال 272 ه حدیثی در ترکبالا بردن دست‏ها ساخته و مردم بر دروغش آگاه گردیدند. از احمد بن خالد نقل شده که: او تصمیم بر کذب بر رسول خدا نداشته، تنها نظرش این بوده که: مذهبش را تأیید کند. (در این توجیه دقت کن آنگاه بخند و یا گریه کن) «1».
118- اصرم بن حوشب ابو هشام، که جوزی در سال 202 ه از او مطالبی نوشته است، کذاب و خبیث و دروغ پرداز بر افراد مورد اعتماد است «2».
119- ایوب بن خوط ابو امیه بصری حبطی، متروک الحدیث است «3».
120- ایوب بن سیار زهری مدنی، که نسائی درباره‌اش گفته است: او از دروغگویان است و ابن حبان گفته است: سندها را زیر و بالا می‌کرده و برای مراسیل سند درست می‌کرده است «4».
121- ایوب بن محمد ابو میمون الصوری، کذاب است «5».
122- ایوب بن مدرک ابو عمرو حنفی یمامی، کذاب است و اعتنائی به او نمی‌شود. از مکحول نسخه موضوعه‌ای را روایت کرده است «6».

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 301

رفتن به بالا