logo-samandehi

سب امیرالمؤمنین(ع)، سب خدای متعال است

عبدی گوید:

و قد روی عکرمه فی خبر / ما شک فیه احد و لا امترا

ابو عبد الله ملا در کتاب (سیره اش) از ” ابن عباس ” روایت کرده است که وی در روزگار نابینائی بر گروهی گذشت که امام علی (علیه السلام)را سب می کردند، به عصا کش خویش گفت: اینها چه میگویند؟ گفت: علی را دشنام می دهند. ابن عباس گفت: مرا بسوی آنان ببر، و او برد. ابن عباس روی به آنها کرد و گفت: کدامتان خدای عزوجل را سب می کنید؟ گفتند: سبحان الله هر کس خدا را لعن کند، شرک ورزیده است. گفت: کدام یک از شما رسول خدا (صلی الله علیه وآله)را دشنام می دهد؟ گفتند: سبحان الله، هر کس پیغمبر خدا را دشنام دهد، کافر شده است، گفت: کدامتان به علی بن ابی طالب ناسزا می گوید؟ گفتند: این یکی را ما… ابن عباس گفت: خدا را گواه می گیرم و شهادت می دهم که از پیغمبر خدا (ص) شنیدم که می گفت: هر کس علی را سب کند مرا سب کرده و هر کس مرا سب کند خدای عزوجل را سب کرده و هر کس خدا را لعن کند خداوند او را به صورت در آتش سرنگون کند، سپس از آن گروه روی گرداند و به عصا کش خود گفت: ببین چه میگویند؟ گفت چیزی نمی گویند، گفت: آنگاه که من سخن می گفتم، چهرهای آنها را چگونه دیدی؟ گفت:با دیده های سرخ رنگ خود، چون بزی که به کارد بزرگ قصابی می نگرد، به تو می نگریستند. ابن عباس گفت: پدرت فدایت باد بر سخنت بیفزا. وی گفت:با پلکهای افتاده، از گوشه چشم، چون ذلیلی که عزیزی را بنگرد، به تو نگاه می کردند.

گفت پدرت بقربانت، باز هم بگو. عصاکش گفت: من دیگر سخنی ندارم ابن عباس گفت من خود دارم.

احیاهم عار علی امواتهم / و المیتون فضیحه للغابر

“زندگان آنها ننگ مردگان، و مردگان آنها موجب رسوائی باز ماندگانند ” این خبر را محب الدین طبری در صفحه 166 جلد 1

” “ریاض ” و گنجی در صفحه 27 ، کفایه و شیخ الاسلام حموئی در باب 56 ” الفرائد ” و ابن صباغ مالکی در صفحه 126الفصول ” آورده اند.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 2، ص: 421

رفتن به بالا