logo-samandehi

سوره نحل (16)

آیه 5 و 6 :
و چهار پایان را آفرید، برای شما در آن است گرما و سودها، و از آن می‌خورید و برای شما در آن، زیبائی است هنگامی که از چراگاه آیند و به چراگاه روند.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۸ ص ۲۲۹)


آیه 8 :
و اسبان و استران و خران، تا سوار شوید و پیرایه‌ای برای شما باشد.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۸ ص ۲۲۹)

آیه 10 :
در آن می‌چرانید
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۱ ص ۶۳۶)

آیه 23 :
خدای حکیم و مقتدر از درون و برون هر کس آگاه است.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۹ ص ۵۲)

آیه 41 :
آنان که در راه خدا پس از ستم‏ها که دیده مهاجرت کردند، آنان را در این دنیا در جایگاه خوبی مستقر خواهیم کرد.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۳ ص ۲۳۴)

آیه 43 :
اگر نمی‌دانید از یاد دارندگان بپرسید.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۶ ص ۱۶۳)

آیه 47 :
یا ایشان را در حال ترسیدن بگیرد
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۶ ص ۴۵۳)

آیه 49 :
«بخدا نیایش می‌کنند هر چه در آسمانها و زمین است»
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۱۱ ص ۲۱۸)

آیه 64 :
قرآن را فقط برای این بر تو فرستادیم که برای آنان اختلافشان را روشن و حل نمائی.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۹ ص ۳۴۵)

آیه 75 :
خدا بنده برده‌ای را مثال میآورد که به هیچ کار (خیری) قادر نیست …
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۹ ص ۴۹۰)

آیه 76 :
خدا دو تن را مثال آورده است که یکی لال است و قادر به هیچ کار (خیری) نیست
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۹ ص ۴۹۰)

آیه 83 :
«نعمت خدا را می‌شناسند و بعد منکرش می‌شوند»
(الغدیر فی الکتاب و السنه والادب ج ۱۰ ص ۶۹)

آیه 85 :
و هنگامی که ستمگران، کیفر را دیدند نه کیفرشان سبک می‌شود و نه مهلت یابند.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۸ ص ۴۰)

آیه 90 :
در حقیقت، خدا به دادگری و نیکوکاری و بخشش به خویشاوندان فرمان می‌دهد
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۱۰ ص ۳۷۴)

آیه 93 :
ولی گمراه می‌کند هر که را بخواهد و راه می‌نماید هر که را بخواهد
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۸ ص ۳۲)

آیه 105 :
تنها کسانی تهمت میزنند که به آیات خدا ایمان نداشته باشند
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۳ ص ۳۹۲)

آیه 106 :
جز کسی که مجبور میشود و در آن حال دلش با ایمان مطمئن و مستحکم باشد.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۹ ص ۴۰)

آیه 112 :
خدا مدینه ‏ای را مثل می‌زند که در امان و آرامش بود و روزیش به فراوانی از هر جا در می‌رسید، و سپس نعمت‏های خدا را نا سپاس گشت، در نتیجه خدا به گرسنگی و بیمناکی در انداختش بعلت آنچه انجام می‌دادند.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۱۰ ص ۳۹۸)

آیه 116 :
و نگوئید برای وصف کردن زبانشان دروغ را که این حلال است و این حرام تا ببندید بر خدا دروغ را بدرستیکه آنان که میبندند بر خدا دروغ را رستگار نمیشوند.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۶ ص ۳۳۸)

آیه 126 :
و اگر عقوبت کردید، همان گونه که مورد عقوبت قرار گرفته‌اید [متجاوز را ] به عقوبت رسانید
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب ج ۱ ص ۴۸۶)

رفتن به بالا