اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲۹ فروردین ۱۴۰۳

شرح حال سید ضیاء الدین یمنى

متن فارسی

سید ضیاء الدین جعفر فرزند مطهر «3» پسر محمّد حسین جرموزى حسنى یمنى است، که یکى از بزرگان یمن، و مردى ادیب و نویسنده و شاعر بوده است، و متوکل پسر منصور او را بر بلاد «عدین» مأمور کرده بود. این مأموریت، پس از وفات ابو الحسن اسمعیل بن محمّد بوده، و همواره در آن محل فرمانروایى داشته، تا زمانى که امیر سید فخر الدین عبد اللّه بن یحیى بن محمّد، در اوایل دولت موید پسر متوکل، بر آنجا مستولى شد. این شاعر، اشعار زیادى دارد.

و از آثار نثرى او، تقریظى است که بر کتاب (سمط اللئالى) تألیف سید اسمعیل محمّد یمنى نوشته است. او بسال 1096 در «عدین» وفات یافت. این خلاصه را از «نسمة السحر» ج 1 آوردیم.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏11، ص: 419

متن عربی

الشاعر

السید ضیاء الدین جعفر بن المطهّر «4» بن محمد الحسین الجرموزی الحسنی الیمنی، أحد زعماء الیمن، کان أدیباً کاتباً شاعراً استعمله المتوکّل بن المنصور على بلاد العدین «5» لمّا أخذها بعد وفاة أبی الحسن إسماعیل بن محمد، و لم یزل بها حتى تغلّب علیها الأمیر السید فخر الدین عبد اللَّه بن یحیى بن محمد فی أوائل دولة المؤیّد بن المتوکّل. و له شعر کثیر، و من منثور آثاره تقریظه على کتاب سمط اللآلی تألیف السید إسماعیل بن محمد الیمنی، توفّی سنة (1096) ببلد العدین، أخذناه ملخّصاً من نسمة السحر «6» (ج 1).