اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۱ خرداد ۱۴۰۲

شرح حال شیخ ابو محمد شویکی

متن فارسی

ابو محمد عبد الله پسر محمد پسر حسین، و او پسر محمد شویکی خطی، که از شیخ ابراهیم پسر شیخ علی بلادی- که ذکرش گذشت- تلمذ کرده، و هم چنین از شیخ ناصر پسر حاج عبد الحسین بحرانی دانش آموخته است. او در هنر ادبیات و شعر و آثار و هنر نمایهائی که در این زمینه کرده، گامهای بزرگی برداشته، لکن باید گفتکه شعرش از نمونه های متوسط بحساب میآید.

کتابی در احوال معصومان علیهم السلام دارد، و دیوانی در ستایش پیامبر و خاندانش علیهم السلام بنام ” جواهر النظام، ” و دیوان دیگر در مراثی اهل بیت علیهم السلام دارد که ” مسیل العبرات و رثاء السادات ” معروف است. از این دو دیوان، در ظرف چهار روز قصاید زیادی استخراج، و بصورت دیوانی به شیخ علامه آقا محمد پسر آقا عبد الرحیم نجفیاهدا کرده است(بسال 1149 ).

این شخصیت دیوان، شامل پنجاه قصیده در وزنها و قافیه های گوناگون، دارد سراسر در مدایح ومراثی پیامبر و خاندان او که درود خدا بر او و خاندانش باد. و عباس پر امیر مومنان علی علیهما السلام و قاسم پسر امام حسن و عبدالله پسر وی و علی پسر امام حسین و عبد الله فرزند شیر خواره حسین- صلوات الله علیهم اجمعین- را مرثیه گفته است.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏11، ص: 510

متن عربی

الشاعر

أبو محمد عبد اللَّه بن محمد بن الحسین بن محمد الشویکی الخطّی، من تلمذة الشیخ إبراهیم ابن الشیخ علیّ البلادی الآنف ذکره، و الشیخ ناصر ابن الحاج عبد الحسن البحرانی، له فی فنِّ الأدب و قرض الشعر و الإکثار منه و التفّنن فیه أشواطٌ بعیدة، غیر أنَّ شعره من النمط الأوسط، له کتابٌ فی أحوال المعصومین، و دیوان مدائح النبیّ و آله یسمّى ب: جواهر النظام، و دیوان مراثیهم الموسوم ب: مسبل

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏11، ص: 511

العبرات و رثاء السادات. استخرج من الدیوانین قصائد کثیرة فی أربعة أیّام و ألّفها دیواناً أهداه لشیخه العلّامة آقا محمد ابن آقا عبد الرحیم النجفی فی سنة (1149) و هذا الدیوان المنتخب من شعره یحتوی على خمسین قصیدة فی أوزان و قوافٍ مختلفة فی مدائح النبیِّ و آله صلوات اللَّه علیه و علیهم و رثائهم، و یرثی العبّاس بن أمیر المؤمنین علیه السلام و القاسم ابن الإمام الحسن و عبد اللَّه ابنه، و علیّ ابن الإمام السبط الشهید علیه السلام و ولده عبد اللَّه الرضیع، کلّا منهم بقصیدة.