اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ تیر ۱۴۰۳

شهادت قبیصه بن ضبیعه به جرم حمایت از علی(ع) به دستور معاویه

متن فارسی

“زیاد، ” رئیس شرطه خود ” شداد بن هیثم ” را مامور کرد که ” قبیصه پسر ضبیعه پسر حرمله عبسی ” را دستگیر نماید. او” قبیصه ” را از قبیله اش خواست. او نیز شمشیرش را در دست گرفت “. ربعی بن حراش بن جحش عبسی ” و مردانی از قبیله اش پیش او آمدند تا با فرستاده ” زیاد ” بجنگند. اما فرستاده ” زیاد ” گفت: تو ای ” قبیصه ” خون و مالت در امان دادند، چرا می جنگی؟ اصحابش به او گفتند: حال که امان دادند، چرا می جنگی و ما را هم به جنگیدن وادار می کنی؟ گفت: وای بر شما، این” پسر آن زنازاده” است که هرگاه بر من دست یابد، هرگز از دست اورهایی ممکن نیست و سرانجام مرا می کشد. اهل قبیله گفتند: چنین نیست. آنگاه وی دست خود را در دست آنان قرار داد و آنها او را پیش ” زیاد ” آوردند. او گفت “: بشتابید، کار او را تمام کنید، چرا گرفتاری مرا بیشتر می کنید؟ من چگونه می توانم کسی را آزاد کنم که فتنه ها بر می انگیزد و بر فرمانروایان حمله می کند”؟ گفت “: من فقط از روی امانی که به من دادند پیش تو آمدم. ” زیاد گفت “: او را به زندان بیندازید ” و سرانجام با یاران ” حجر” کشته شد.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 11، ص: 62

 

متن عربی

قبیصة بن ضبیعة:

بعث زیاد إلی قبیصة بن ضبیعة بن حرملة العبسی صاحب شرطته شدّاد بن الهیثم، فدعا قبیصة فی قومه و أخذ سیفه، فأتاه ربعیّ بن حراش بن جحش العبسی و رجال من قومه لیسوا بالکثیر فأراد أن یقاتل، فقال صاحب الشرطة: أنت آمنٌ علی دمک و مالک، فلِمَ تقتل نفسک؟ فقال له أصحابه: قد أُومنت فعلامَ تقتل نفسک و تقتلنا معک؟ قال: و یحکم إنَّ هذا الدعیّ ابن العاهرة و اللَّه لئن وقعتُ فی یده لا أفلت منه

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 11، ص: 62

أبداً أو یقتلنی. قالوا: کلّا. فوضع یده فی أیدیهم، فأقبلوا به إلی زیاد. فلمّا دخلوا علیه قال زیاد: و حیّ عسی تعزّون علی الدین، أما و اللَّه لأجعلنَّ لک شاغلًا عن تلقیح الفتن و التوثّب علی الأمراء. قال: إنّی لم آتک إلّا علی الأمان. قال: فانطلقوا به إلی السجن، و قُتل مع من قُتل من أصحاب حُجر.