اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۹ خرداد ۱۴۰۳

صاحب بن عباد و نامگذاری فرزند سید علوی

متن فارسی

یکی از سادات علوی، رقعه ای گسیل داشت که خداوندش فرزندی پسر عنایت فرموده، تقاضا دارد که نام و لقبی برای مولود، معین فرماید. صاحب در کنار رقعه او نوشت: “خداوندت با نو رسیده تک سوار و بخت کامگار، قرین سعادت گرداند، به خدا سوگند که چشمها روشن گشت و دلها خرم. نامش علی باشد، تا خدایش بلند آوازه گرداند، و کنیه اش ابو الحسن تا کار و بارش نیک و حسن آید. آروزمندم با کوشش خود فاضلی ارجمند و به برکت جدش نیکبختی سعادتمند گردد، به منظور دور بادش از چشم بد دیناری زر به وزن صد مثقال نیاز کردم تا به فال نیک صد سال زندگی با سعادتش نصیب گردد، و چون طلای ناب از تصرف روزگار در امان ماند. و السلام.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏4، ص: 102

متن عربی

 2- کتب إلیه بعض العلویّین یخبره بأنّه قد رُزق مولوداً و یسأله أن یسمِّیه و یکنِّیه، فوقّع فی رقعته:

أسعدک اللَّه بالفارس الجدید، و الطالع السعید، فقد و اللَّه ملأ العین قرّة، و النفس مسرّة مستقرّة، و الاسم علیٌّ لیعلی اللَّه ذکره، و الکنیة أبو الحسن لیحسن اللَّه أمره، فإنّی أرجو له فضل جَدّه «2»)، و سعادة جَدّه «3»، و قد بعثتُ لتعویذه دیناراً من مائة مثقال، قصدتُ به مقصد الفال، رجاء أن یعیش مائة عام، و یخلص خلاص الذهب الإبریز من نُوَب الأیّام، و السلام «4».