اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ تیر ۱۴۰۳

عبادت با وجود چهل روز گرسنگی و چهار روز بی نیازی به تجدید وضو

متن فارسی

«ابن عماد حنبلی» در «شذرات الذهب» 7: 893 آورده است: «شمس الدین محمّد بن ابراهیم ابن عبد اللّه کردی قدسی- که ساکن قاهره و شافعی بود و بسال 811 درگذشت- یک هفته بطور کامل در حال مراقبت بود. گفته اند سبب این کار آن بود که او قبلا با پدر و مادرش شام می خورد. سپس چندان میلی به خوردن نداشت و سه روز بی غذا بسر برد. او که دیده بود سه روز بی غذا می تواند بسر برد، این کار را تا چهل روز تمرین کرد، سپس آنرا به یک هفته تقلیل داد. او مرد فقیهی بود، و گفته اند که او چهار روز بدون آنکه احتیاج به تجدید وضو باشد، اقامه عبادت می کرد».
«امینی» می گوید: طبع بشر، قدرت اینکه چهل روز یا هفته بر گرسنگی تحمل بکند ندارد، همانگونه که چهار شب متوالی نمی تواند بیخواب بماند و شاید این فقیه کرد در مبطلات وضو نظر خاصی داشته یا آنکه غلو در فضایل، موجب ساختن این احوال برای او شده است.
(الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب ج 11 ص 238)

متن عربی

83- شمس الدین الکردی یواصل أسبوعاً

قال ابن العماد الحنبلی فی شذرات الذهب «1» (7/893): کان شمس الدین محمد ابن إبراهیم بن عبد اللَّه الکردی القدسیّ نزیل القاهرة الشافعیّ المتوفّی (811) یواصل الأسبوع کاملًا، و ذکر أنَّ السبب فیه أنه تعشّی مع أبویه قدیماً، فأصبح لا یشتهی أکلًا، فتمادی علی ذلک ثلاثة أیّام، فلمّا رأی أنّ له قدرة علی الطیّ تمادی فیه أربعیناً، ثم اقتصر علی سبع، و کان فقیهاً، و کان یذکر أنّه یقیم أربعة أیّام لا یحتاج الی تجدید وضوء.

قال الأمینی: الطبع البشریّ لا یطیق المثابرة علی الجوع أربعین یوماً و لا أسبوعاً، کما أنّه لا یطیق علی السهر أربعاً، و لعلَّ الفقیه الکردی کانت له نظریّة خاصّة فی مبطلات الوضوء، أو المغالاة فی الفضائل کانت تخلق له هذه کلّها.

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 11، ص: 238