logo-samandehi

عباس از من است و من از اویم

و عباس عموی پیامبر (ص) که حضرتش وی را چنان گرامی و بزرگ می داشته که پسر پدر را، و این ویژگی را خدا از میان خلق به وی اختصاص داده است. و پیامبر (ص)به او فرموده “: ابا الفضل تو را خدا آن قدر ارزانی می دارد تا خشنود گردی “و در نطقی از مردم پرسیده “: چه کسی در پیشگاه خدا از همه مردم گرامی تر است؟ گفته اند: تو ای رسول خدا فرموده: عباس از من است و من از اویم.”

آورده اند که عمر در خشکسالی ” عام الرماده ” با توسل به عباس از خدا باران خواست. برای مردم نطق کرده گفت “: مردم رسول خدا (ص) برای عباس مقامی قائل بود که پسر برای پدرش می بیند، او را بزرگ می داشت و شکوهمند می انگاشت و نیکوئی می نمودش. بنابر این ای مردم در مورد عموی عباس از او پیروی کنید و او را در مصیبتی که برسرتان آمده به درگاه خدای عزوجل وسیله و واسطه گردانید “…

(الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب ،ج10،ص32)

رفتن به بالا