اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲۹ خرداد ۱۴۰۳

عروة بن جعد

متن فارسی

او را بنام ابو جعد بارقی ازدی نیز خوانده اند. یار پیامبر (ص) و از یاران مورد رضایت وی بوده است. شرح حالش در فرهنگ اصحاب آمده است مثلا در “استیعاب”، “اسعد الغابه” و “اصابه”.

این حدیث را از پیامبر(ص) روایت کرده است: “بر پیشانی مبارک اسبان تا قیامت پاداش آخرت و غنیمت آویخته است”.

شیب بن غرفده میگوید: در خانه عروه بن جعد هفتاد اسب دیدم که از روی شوقی که به (دستور و تشویق خدا در قرآن دائر بر) نگهداری اسب داشت تدارک کرده بود.

مولفان شش “صحیح” این حدیث را هر یک در “صحیح” خویش آورده اند.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏9، ص: 75

متن عربی

10- عروة بن الجعد، و یقال: أبی الجعد البارقی الأزدی، صحابیّ مرضیّ مترجم له فی معاجم الصحابة «1» الاستیعاب، أُسد الغابة، الإصابة.

روى حدیث: «الخیل معقود فی نواصیها الخیر إلى یوم القیامة الأجر و المغنم».

قال شبیب بن غرقدة: رأیت فی دار عروة سبعین فرساً رغبة فی رباط الخیل «2»، أخرج حدیثه أئمّة الصحاح الستّة فیها.