logo-samandehi

غدیریه دوازدهم سید حمیری

مرا آگهی دهید، که چه برهان آشکاری بر تفضیل علی توان آورد،

پس از آنکه بهترین مردم، احمد ( صلی الله علیه وآله) در روز غدیر خم، در میان مردم آمده، بی پرده به خطبه خوانی برخاست

و فرمود: همانا خداوند، در معاریض کتابش به من خبر داد،

که این آئین استوار را که تا به حال به کمال نرسیده بود، به علی کمال بخشید،

و او مولای شما است، پس وای بر کسی که روی به سرپرستی جز مولای خود آرد.

او شمشیر بران  من، و زبان و دست من، و همیشه و پیوسته یاور من است.

او برادر و برگزیده من، و کسی است که محبت او درقیامت، بهترین کار است.

نور او، نور من و نور من نور اوست. و با من پیوندی ناگسستنی دارد.

او قائم مقام من در میان شما است، و وای بر کسی که پیمان این جایگزین مرا تغییر دهد.

سخن او، سخن من است. پس به هر کس فرمان دهد باید از در اطاعت در آید و فرمانبری کند.

چون زمان رحلت و در گذشت من فرا رسد، او منحصرا، سرور شما خواهد بود.

او پسر عم و جانشین و برادر من، و از نخستین پذیرندگان دعوت و باب علوم من است.

پس (از این سخنان) به کام ” دشمنان ” زهری تلخ و کشنده ریخته شد به وی ترش روئی کردند و با خود به کاری دشوار، درباره او، به مشورت پرداختند.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 325

رفتن به بالا