اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۰ آذر ۱۴۰۱

غدیریه سوم سید حمیری

متن فارسی

ای محمد از خدائی که شکافند، عمود صبح است، بترس و تباهی دینت را با سامان بخشیدن به آن، از بین ببر آیا، برادر و جانشین

محمد (صلی الله علیه وآله) را لعن می کنی؟ و با این کار رسیدن به رستگاری را امید می داری؟

هیهات مرگ بر تو. و عذاب و عزرائیل به تو نزدیک باد.

پیغمبر(صلی الله علیه وآله) به بهترین وصیتها و آشکار ترین بیانها، در روز غدیر خم درباره علی (علیه السلام)سفارش فرمود و با سخنی منتشر شده و آشکار فرمود:

هر کس من مولای اویم، بدانید که این علی مولای او است او پرداخت کننده وامها، و راهنمای شما است همان طور که خود من شما را به هدایت و رستگاری رهبری کردم.

(ای پدر) تو مادر مرا نیز که زنی سخت ناتوان بود، از راه به در بردی، و او بالعن بر امام بنامی که میراث پیغمبر(صلی الله علیه وآله) با اصرار هر چه بیشتر به وی تعلق یافته بود،راهی بیابان گمراهی شد. به راستی که من از خشم خداوندی که کوههای گران را در سر زمینهای باز وتهی برا فراشته است، بر شما بیمناکم.

ای پدر و مادر من از خدا بترسید و بحق اعتراف کنید.

“مرزبانی ” این ابیات را که سید برای پدر و مادر اباضی مذهب خود نوشته، آنها را به تشیع و دوستی امیرمومنان(علیه السلام) دعوت نموده و از لعن آن امام بازداشته است، روایت کرده است.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 311

متن عربی

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 311

– 3-

خف یا محمدُ فالقَ الإصباح             و أَزِل فساد الدینِ بالإصلاحِ‏

أ تسُبُّ صِنْوَ محمدٍ و وصیّه             ترجو بذاک الفوزَ بالإنجاحِ‏

هیهاتَ قد بعدا علیک و قرّبا             منک العذابَ و قابضَ الأرواحِ‏

أوصى النبیُّ له بخیرِ وصیّةٍ             یومَ الغدیرِ بأَبْیَنِ الإفصاحِ‏

مَن کنتُ مولاهُ فهذا و اعلموا             مولاهُ قولَ إشاعةٍ و صُراحِ‏

قاضی الدیونِ و مرشدٌ لکُمُ کما             قد کنتُ أرشُد من هدىً و فلاحِ‏

أغویتَ أمِّی و هی جِدُّ ضعیفةٍ             فَجَرَت بقاعِ الغیِّ جَرْیَ جِماحِ‏

بالشتم للعَلَمِ الإمامِ و من لهُ             إرثُ النبیِّ بأوْکدِ الإیضاحِ‏

إنّی أخافُ علیکما سَخَطَ الذی             أرسى الجبالَ بسبسبٍ صَحْصَاحِ‏

أبویَّ فاتّقیا الإله و أَذْعِنا             للحقِّ «1»

 هذه الأبیات رواها المرزبانی «2»، کتبها السیِّد إلى والدیه یدعوهما إلى التشیّع و ولاء أمیر المؤمنین، و ینهاهما عن سبّه، و کانا إباضیّین.