logo-samandehi

غدیریه سوم سید حمیری

ای محمد از خدائی که شکافند، عمود صبح است، بترس و تباهی دینت را با سامان بخشیدن به آن، از بین ببر آیا، برادر و جانشین

محمد (صلی الله علیه وآله) را لعن می کنی؟ و با این کار رسیدن به رستگاری را امید می داری؟

هیهات مرگ بر تو. و عذاب و عزرائیل به تو نزدیک باد.

پیغمبر(صلی الله علیه وآله) به بهترین وصیتها و آشکار ترین بیانها، در روز غدیر خم درباره علی (علیه السلام)سفارش فرمود و با سخنی منتشر شده و آشکار فرمود:

هر کس من مولای اویم، بدانید که این علی مولای او است او پرداخت کننده وامها، و راهنمای شما است همان طور که خود من شما را به هدایت و رستگاری رهبری کردم.

(ای پدر) تو مادر مرا نیز که زنی سخت ناتوان بود، از راه به در بردی، و او بالعن بر امام بنامی که میراث پیغمبر(صلی الله علیه وآله) با اصرار هر چه بیشتر به وی تعلق یافته بود،راهی بیابان گمراهی شد. به راستی که من از خشم خداوندی که کوههای گران را در سر زمینهای باز وتهی برا فراشته است، بر شما بیمناکم.

ای پدر و مادر من از خدا بترسید و بحق اعتراف کنید.

“مرزبانی ” این ابیات را که سید برای پدر و مادر اباضی مذهب خود نوشته، آنها را به تشیع و دوستی امیرمومنان(علیه السلام) دعوت نموده و از لعن آن امام بازداشته است، روایت کرده است.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 311

رفتن به بالا