اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۰ آذر ۱۴۰۱

غدیریه هفتم سید حمیری

متن فارسی

هان سپاس فراوان مخصوص خداوندی است که ولی ستایشها و پروردگار آمرزنده است.
مرا به پیشگاه خود رهبری کرد، و من او را به یکتائی شناختم و به توحید نور بخشش به اخلاص دلم بستم.

سید در این قصیده گوید:
به همین جهت، خدای پیغمبر(صلی الله علیه وآله)، علی(علیه السلام) را به نام جانشینی پشتیبان برای محمد(صلی الله علیه وآله)، که بهترین خلق است انتخاب کرد.
و او، در کنار غدیر خم، درنگ کرد و بارها را فرود آورد و از رفتن باز ایستاد.
چوبها را برا فراشتند، و او بر منبری که از بار و بنه شتران، فراهم آمده بود، بالارفت.
و در آن چاشتگاه، حاجیان را به گرد آمدن فرا خواند و خرد و بزرگ مردم به سویش روی آوردند.
و در حالی که دست علی را به دست داشت، و او را بی پرده نشان می داد و به سوی وی اشاره می کرد، فرمود
هان به راستی که هر کس من مولای او هستم، این علی، به امری ناگسستنی سرور اوست.
آیا تبلیغ کردم؟ گفتند: آری، فرمود: پس در غیاب و حضور به آن گواهی دهید.

حاضران به غائبان برسانند، و من نیز پروردگار شنوا و بینای خود را بر آن گواه می گیرم.
مردم برخاستند و برای بیت، دست دردست علی نهادند. پس پیغمبر از آنها احساس نگرانی کرد و گفت:
خداوند با دوست علی دوست باش و دشمن و ناسپاس او را دشمن دار کسانی که وی را خوار دارند، خوارشان دار و آنان که باوی یارند، یاورشان باش.
پس دعای پیغمبر مصطفی را چگونه می بینی؟ آیا پذیرفته شده است یا بر باد هوا رفته؟
ای علی ای همانند مصطفی وای کسی که در کار ولایتت، مردم در غدیر خم، حاضر آمدند دوستت دارم و گواهی می دهم که پیغمبر راستین با آهنگی رسا درباره ات تبلیغ کرد.
و آنان که با تو از در دشمنی در آمدند، به آتش کشیده می شوند و دوزخ بد گذرگاهی است.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 313

متن عربی

– 7-

ألا الحمد للَّهِ حمداً کثیرا             ولیِّ المَحامدِ ربّا غفورا

هدانی إلیه فوحّدتُهُ             و أخلصتُ توحیدَهُ المستنیرا

 

و یقول فیها:

لذلک ما اختاره ربُّهُ             لخیر الأنام وَصیّا ظهیرا

فقام بخُمٍّ بحیثُ الغدیرُ             و حطَّ الرحالَ و عافَ المسیرا

و قُمَّ له الدوحُ ثمَّ ارتقى             على منبرٍ کان رحلًا و کورا

 

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 314

و نادى ضحىً باجتماع الحجیجِ             فجاءوا إلیه صغیراً کبیرا

فقال و فی کفِّه حیدرٌ             یُلیحُ إلیه مُبیناً مُشیرا

ألا إنَّ من أنا مولىً لهُ             فمولاه هذا قَضاً لن یجورا

فهل أنا بلّغتُ قالوا نعم             فقال اشهدوا غُیَّباً أو حضورا

یبلّغ حاضرُکمْ غائباً             و أُشهد ربِّی السمیعَ البصیرا

فقوموا بأمر مَلیکِ السما             یبایعْهُ کلٌّ علیه أمیرا

فقاموا لبیعته صافقینَ             أکفّا فأوجس منهم نکیرا

فقال إلهیَ والِ الولیَّ             و عادِ العدوَّ له و الکفورا

و کن خاذلًا للأُلى یخذلون             و کن للأُلى ینصرون نصیرا

فکیف ترى دعوة المصطفى             مجاباً بها أو هباءً نثیرا

أُحبّک یا ثانیَ المصطفى             و من أشهدَ الناسَ فیه الغدیرا

و أشْهدُ أنَّ النبیَّ الأمینَ             بلّغ فیک نداءً جهیرا

و أنَّ الذین تعادَوا علیک             سیُصلَون ناراً و ساءت مصیرا