اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۷ خرداد ۱۴۰۲

غدیریه هفدهم سید حمیری

متن فارسی

هان که آن وصیت بی تردید، از آن بهترین خلق از نسل سام و حام بود.

و محمد(صلی الله علیه وآله) در غدیر خم از جانب خدای رحمان به اراده ای استوار، سخن می گفت.

بانگ می زد و در میان شما به علی اشاره می کرد و با چنان اشارتی که چیزی از سخنش نمی کاست؛ می فرمود:

هان هر کس من سرپرست اویم، این برادر من سرور است؛ پس سخنم را بشنوید .

پیشاپیش همه، شیخی که دستش را از میان انبوه جمعیت درآورده بود،

بانگ زد (ای علی)  تو مولای من و سرور مردمی. پس چرا از «سرور مردم» نافرمانی کرد؟!

در حالی که (علی(ع)) روزی، ردا و بُرد و زمام مرکب پیغمبر را به ارث برده است.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 2، ص: 329

متن عربی

– 17-

ألا إنَّ الوصیّةَ دون شک             لخیرِ الخلقِ من سامٍ و حامِ‏

و قال محمدٌ بغدیر خُمٍّ             عن الرحمن یَنْطِقُ باعتزامِ‏

یصیحُ و قد أشار إلیه فیکمْ             إشارةَ غیرِ مُصغٍ للکلامِ‏

ألا من کنت مولاهُ فهذا             أخی مولاه فاستمعوا کلامی‏

فقال الشیخُ یقدِمُهمْ إلیه             و قد حُصِدت یداه من الزحامِ‏

ینادی أنت مولای و مولى ال             أنام فَلِمْ عصى مولى الأنامِ؟

و قد ورِث النبیَّ رِداهُ یوماً             و بُردتَه و لائِکةَ اللجام