اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۵ آذر ۱۴۰۱

غدیریه هفدهم سید حمیری

متن فارسی

هان که آن وصیت بی تردید، از آن بهترین خلق از نسل سام و حام بود.

و محمد(صلی الله علیه وآله) در غدیر خم از جانب خدای رحمان به اراده ای استوار، سخن می گفت.

بانگ می زد و در میان شما به علی اشاره می کرد و با چنان اشارتی که چیزی از سخنش نمی کاست؛ می فرمود:

هان هر کس من سرپرست اویم، این برادر من سرور است؛ پس سخنم را بشنوید .

پیشاپیش همه، شیخی که دستش را از میان انبوه جمعیت درآورده بود،

بانگ زد (ای علی)  تو مولای من و سرور مردمی. پس چرا از «سرور مردم» نافرمانی کرد؟!

در حالی که (علی(ع)) روزی، ردا و بُرد و زمام مرکب پیغمبر را به ارث برده است.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 2، ص: 329

متن عربی

– 17-

ألا إنَّ الوصیّةَ دون شک             لخیرِ الخلقِ من سامٍ و حامِ‏

و قال محمدٌ بغدیر خُمٍّ             عن الرحمن یَنْطِقُ باعتزامِ‏

یصیحُ و قد أشار إلیه فیکمْ             إشارةَ غیرِ مُصغٍ للکلامِ‏

ألا من کنت مولاهُ فهذا             أخی مولاه فاستمعوا کلامی‏

فقال الشیخُ یقدِمُهمْ إلیه             و قد حُصِدت یداه من الزحامِ‏

ینادی أنت مولای و مولى ال             أنام فَلِمْ عصى مولى الأنامِ؟

و قد ورِث النبیَّ رِداهُ یوماً             و بُردتَه و لائِکةَ اللجام