logo-samandehi

غدیریه هفدهم سید حمیری

هان که آن وصیت بی تردید، از آن بهترین خلق از نسل سام و حام بود.

و محمد(صلی الله علیه وآله) در غدیر خم از جانب خدای رحمان به اراده ای استوار، سخن می گفت.

بانگ می زد و در میان شما به علی اشاره می کرد و با چنان اشارتی که چیزی از سخنش نمی کاست؛ می فرمود:

هان هر کس من سرپرست اویم، این برادر من سرور است؛ پس سخنم را بشنوید .

پیشاپیش همه، شیخی که دستش را از میان انبوه جمعیت درآورده بود،

بانگ زد (ای علی)  تو مولای من و سرور مردمی. پس چرا از «سرور مردم» نافرمانی کرد؟!

در حالی که (علی(ع)) روزی، ردا و بُرد و زمام مرکب پیغمبر را به ارث برده است.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 2، ص: 329

رفتن به بالا