logo-samandehi

فضیلت و ضرورت صلوات بر پیامبر(ص) و خاندان ایشان

و نیشابورى در تفسیرش در ذیل این قول خداى تعالى: قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی
گفته است: در شرف و فخر خاندان رسول خدا همین بس که تشهد همه نمازها به یاد و درود بر آنها پایان می یابد.
و «محب الدین طبرى» در صفحه 19 ذخائر از جابر (رض) روایت کرده است که می گفت: اگر نمازى می گزاردم که در آن بر محمد و آل محمد، درود نمی فرستادم آن نماز را پذیرفته نمی دانستم.
م- و قاضى عیاض در شفا، مرفوعا از ابن مسعود آورده است که پیغمبر فرمود: هر کس نمازى بگزارد که در آن بر من و خاندانم درود نفرستد، آن نماز پذیرفته نخواهد بود. و قاضى خفاجى حنفى را در صفحه 500- 505 شرح شفا، سخنان پر فایده اى در پیرامون این مسأله است و مختصر تصنیف «امام خیصرى» را در این مسأله که به نام «زهر الریاض فى رد ما شنّعه القاضى عیاض» است یاد کرده و صورت هاى گوناگون صلوات مأثور بر پیغمبر و خاندان او در صفحه 181- 187 شفاء السقام تقى الدین سبکى آمده و برخى از آنها را «حافظ هیثمى» در صفحه 163 جلد 10 «مجمع الزوائد» آورده و نخستین عبارتى که یاد کرده از بریده است که گفت به پیغمبر اکرم گفتم: اى رسول خدا! ما چگونگى سلام بر تو را فرا گرفتیم، اینک بگو که چگونه بر تو صلوات فرستیم فرمود بگوئید:
اللهم اجعل صلواتک و رحمتک و برکاتک على محمد و آل محمد کما جعلتها على آل ابراهیم انک حمید مجید.
و این گفتار عبدى شاعر و لا یزکو الدعا …، اشاره به حدیثى دارد که دیلمى آن را از پیغمبر نقل کرده که فرمود: دعا در حجاب خواهد بود تا آنگاه که بر محمد و خاندان او درود فرستاده شود و بگویند: اللهم صل على محمد و آل محمد.
ابن حجر این حدیث را از قول دیلمى در صفحه 88 «الصواعق» نقل کرده است.
م- و طبرانى در «الاوسط» از على امیر مؤمنان (ع) آورده است که فرمود:
هر دعائى در حجاب است تا بر محمد و آل محمد درود فرستند. حافظ هیثمى در صفحه 16 جلد 10 «مجمع الزوائد» این حدیث را یاد کرده و گفته است رجال آن ثقه اند.
م- بیهقى و ابن عساکر و دیگران از على (ع) حدیثى را مرفوعا یاد کرده اند که معنى آن چنین است: دعا و نماز در میان آسمان و زمین معلّق است و چیزى از آن بسوى خدا بالا نمی رود تا آنکه بر محمد و دودمان او درود فرستاده شود «شرح الشفاى خفاجى» جلد 3 صفحه 506 و این شعر عبدى:
لو لم یکونوا خیر من وطی ء الحصا ما قال جبریل لهم تحت العبا

اشاره است به آنچه در عبارت برخى از راویان حدیث صحیح متواتر متفق علیه کساء آمده است که پیغمبر (ص) جبرئیل و میکائیل را با خاندان خود، «در زیر کسا» جا داد، شبلنجی در صفحه 112 «نور الابصار» این را یاد کرده و «صبّان» نیز در صفحه 107 «الاسعاف» که در «حاشیه نور الابصار» است آورده.
و «حدیث» این سخن عبدى را: و ان جبریل الامین قال لى عن ملکیه الکاتبین مذ دنا

حافظ خطیب بغدادى در صفحه 49 جلد 14 تاریخش از عمار یاسر آورده است که رسول خدا (ص) فرمود: همانا دو فرشته نگهبان على بن ابى طالب (ع) بر دیگر فرشتگان نگهبان، در اینکه با على بن ابى طالب بوده اند افتخار می کنند، چه آنان کارى را که موجب خشم خدا باشد، به سوى خدا بالا نبرده اند. و در عبارت دیگرى لفظ «هرگز» دارد. ابن مغازلى فقیه در «مناقب» و خوارزمى نیز در صفحه 251(المناقب) و قرشى در صفحه 36 «شمس الاخبار» این روایت را آورده اند.

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏2، ص: 427

رفتن به بالا