قرینه ششم- سخن رسول خدا صلی الله علیه و آله است بعد از بیان ولایت علی علیه السلام: تهنیت دهید مرا، تهنیت دهید مرا، همانا خداوند متعال مخصوص گردانید مرا به نبوت و اهل بیت مرا به امامت.
بنابراین صریح عبارت مزبور همان امامت مخصوص به اهل بیت است که سرور و سر حلقه آنها امیر المومنین علیه السلام است، و آن جناب در این موقع منظور (مستقیم) رسول خدا صلی الله علیه و آله بوده است. گذشته از این، خود همین تهنیت و بیعت و دست دادن و گرد آمدن برای انجام این مراسم و ادامه پیوسته این مراسم تا سه روز، جز با معنای خلافت و اولویت با معنای دیگری سازش و مناسبت ندارد و به همین جهت است که می بینید شیخین -ابوبکر و عمر- با امیرالمومنین علیه السلام روبرو شدند و او را به ولایت تهنیت گفتند، و در این جریان بیان معنای مولی شده، همان -مولی- که در فرمایش رسول خدا صلی الله علیه و آله بوده است، در این صورت کسی که این خلعت را پوشیده، نیست مگر اولی (سزاوارترین) مردم به آنها از خود آنها.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج1، ص: 658)