اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ تیر ۱۴۰۳

قلم اهدایی از عرش مخصوص نوشتن آیةالکرسی

متن فارسی

از انس به روایت مرفوع نقل شده است “: جبرئیل، در حالی که قلمی از طلای ناب به دست داشت، بر من وارد شد و گفت: خدای علی اعلی تو را سلام می رساند و می گوید: ای حبیب من، این قلم را از بالای عرش، خود به معاویه اهدا کردم، قلم را بر او برسان و امر کن که با این قلم و با خط خود آیه الکرسی را بنویسد و مرتب کند و نقطه و حرکت بگذارد و بر تو عرضه کند، و من ساعتی که او این آیه را بنویسد تا روز قیامت، به تعداد کسانی که آن را خواهند خواند، ثواب بر او خواهم نوشت. رسول الله صلی الله علیه و اله فرمود: چه کسی عبدالرحمن (معاویه) را به من می رساند؟ ابو بکر بر خاست و رفت و دست او را گرفت و به حضور پیامبر صلی الله علیه و اله آمدند و سلام عرض کردند و پیامبر صلی الله علیه و اله جواب سلام آنها را دادند، آنگاه به معاویه فرمود: نزدیک من بیا ای عبدالرحمن. نزدیک پیغمبر که آمد، پیغمبر این قلم را به او داد و فرمود: ای معاویه، این قلمی است که پروردگارت از بالای عرش بر تو فرستاد تا آیه الکرسی را با آن بنویسی و بیارایی و نقطه و حرکت آن را به خوبی بنگاری و به من بدهی. و خدا را حمد و سپاس می گویم که بر تو این مایه عطاکرده، و خداوند از ساعتی که آن را بنویسی تا روز قیامت، به تعداد خوانندگان آن بر تو ثواب خواهد نوشت. پس معاویه قلم را ازپیامبر صلی الله علیه و اله گرفته و بر بالای گوش خود قرار داد، و رسول الله صلی الله علیه و اله فرمود: خدایا تو آگاهی که من قلم را به او رسانیدم و سه بار این جمله را تکرار فرمود. معاویه در پیش رسول الله صلی الله علیه و اله زانو زد و پیوسته خدا را بر این مایه کرامتی که عطا کرده، حمد و سپاس می گفت تا آنکه کاغذ و دوات آوردند و او قلم را به دست گرفته و نوشتن آیه الکرسی را به بهترین خط ممکن آغاز کرد تا آنکه بخوبی بپایان رساند و بر پیغمبر صلی الله علیه و اله تقدیم داشت و رسول الله صلی الله علیه واله فرمود: ای معاویه، خداوند به تعداد تمام کسانی که این آیه الکرسی را تا روز قیامت می خوانند بر تو ثواب نوشت”.

(الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب ج 11 ص 98 )

متن عربی

 2- عن أنس مرفوعاً: هبط علیَّ جبریل و معه قلمٌ من ذهب إبریز فقال: إنَّ العلیَّ الأعلى یقرئک السلام و یقول لک: حبیبی قد أهدیت هذا القلم من فوق عرشی إلى معاویة بن أبی سفیان فأوصله إلیه و مُره أن یکتب آیة الکرسیّ بخطّه بهذا القلم و یشکله و یعجمه و یعرضه علیک، فإنّی قد کتبت له من الثواب بعدد کلّ من قرأ آیة الکرسیِّ من ساعة یکتبها إلى یوم القیامة. فقال رسول اللَّه صلى الله علیه و آله و سلم: من یأتینی بأبی عبد الرحمن؟ فقام أبو بکر الصدّیق و مضى حتى أخذ بیده و جاءا جمیعاً إلى النبیّ صلى الله علیه و آله و سلم، فسلّموا علیه فردّ علیهم السلام ثم قال لمعاویة: أُدن منّی یا أبا عبد الرحمن! أُدن منِّی یا أبا عبد الرحمن! فدنا من رسول اللَّه صلى الله علیه و آله و سلم فدفع إلیه القلم ثم قال له: یا معاویة هذا قلمٌ أهداه إلیک ربّک من فوق العرش لتکتب به آیة الکرسیِّ بخطّک و تشکله و تعجمه و تعرضه علیَّ. فاحمد اللَّه و اشکره على ما أعطاک، فإنَّ اللَّه قد کتب لک من الثواب بعدد من قرأ آیة الکرسیِّ من ساعة تکتبها إلى یوم القیامة. فأخذ القلم من ید النبی صلى الله علیه و آله و سلم فوضعه فوق أُذنه فقال رسول اللَّه صلى الله علیه و آله و سلم: اللّهمّ إنّک تعلم أنّی قد أوصلته إلیه. ثلاثاً. فجثا معاویة بین یدی النبی صلى الله علیه و آله و سلم و لم یزل یحمد اللَّه على ما أعطاه من الکرامة و یشکره، حتى أُتی بطرس و محبرة فأخذ القلم و لم یزل یخطُّ به آیة الکرسیِّ أحسن ما یکون من الخطّ حتى کتبها و أشکلها و عرضها على النبیّ صلى الله علیه و آله و سلم. قال رسول اللَّه صلى الله علیه و آله و سلم: یا معاویة إنَّ اللَّه قد کتب لک من الثواب بعدد کلِّ من یقرأ آیة الکرسیّ من ساعة کتبتها إلى یوم القیامة.

راجع الجزء الخامس (ص 259) الطبعة الأولى (ص 304) الطبعة الثانیة.