اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۹ خرداد ۱۴۰۳

قیس و بدگویی از حکومت معاویه

متن فارسی

43- قیس بن سعد بن عباده- پیشوای قبیله خزرج- در نامه ای به معاویه می نویسد: «… تو بتی بت زاده ای. از روی ناچاری و اضطرار مسلمان گشتی و آزادانه و به اختیار از آن بدر شدی. اظهار ایمانت دیری نپائید و نفاقت تازه نیست …
ما انصار و پشتیبان دینی هستیم که تو از آن بدر گشته ای و دشمن دینی هستیم که تو به آن درآمده ای.»
به عبارت دیگر چنین می نویسد: «تو بت پرستی بت پرست زاده ای بیش نیستی. از روی ناچاری و اضطرار مسلمان گشتی و در آن برای اختلاف افکنی ماندی و آزادانه و به اختیار از آن بدر گشتی. خدا بهره ای از اسلام به تو نداد. اظهار ایمانت دیری نپائید و نفاقت تازه نیست. همچنان با خدا و پیامبرش در حال جنگی، و یکی از قبائل مشرک و مهاجمی، و دشمن خدا و پیامبرش و بندگان مؤمنش …» «3»
44- وقتی برای معاویه بیعت گرفته شد، «قیس» چنین گفت: «مردم! بدی را به جای نیکی اختیار کرده اید، و عزت را با ذلت عوض کرده اید، و ایمان را با کفر، و پس از آنکه دوستدار و تحت حکومت امیر مؤمنان و سرور مسلمانان و پسر عموی پیامبر جهانیان بودید، اکنون به این حال در افتاده اید که آزاد شده فرزند آزاد شده، بر شما حاکمیت یافته است و ذلت را بر شما تحمیل می کند و با شما به خشونت
ترجمه الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 19، ص: 245
رفتار می نماید. این را چگونه از یاد می برید و از آن غفلت می نمائید؟ یا مگر خدا بر دلهاتان مهر رکود نهاده تا چنان شده اید که نمی اندیشید؟!» «1»
45- «قیس» در نامه دیگری به معاویه می نویسد: «به من دستور می دهی زیر فرمان تو درآیم، زیر فرمان کسی که بیش از هر کس برای حکومت ناشایسته است و از همه دروغگوتر و دغلگوتر و گمراه تر و بی ارتباطتر با پیامبر خدا! جماعتی که تو داری جماعتی هستند گمراه و گمراهگر، سلطه شرک آمیزی از سلطه های شرک آمیز اهریمن».

متن عربی

43- من کتاب لقیس بن سعد بن عبادة أمیر الخزرج إلی معاویة مرّ فی (2/89 الطبعة الأولی) «6»: أمّا بعد: فإنّما أنت وثن ابن وثن، دخلت فی الإسلام کرهاً، و خرجت منه طوعاً، لم یقدم إیمانک، و لم یحدث نفاقک. و منه: و نحن أنصار الدین الذی خرجت منه، و أعداء الدین الذی دخلت فیه.

و فی لفظ: أمّا بعد: فإنّما أنت وثنیّ ابن وثنیّ، دخلت فی الإسلام کرهاً، و أقمت فیه فرقاً، و خرجت منه طوعاً، و لم یجعل اللَّه لک فیه نصیباً، لم یقدم إیمانک، و لم یحدث نفاقک، و لم تزل حرباً للَّه و لرسوله، و حزباً من أحزاب المشرکین، و عدوّا للَّه و لنبیّه و للمؤمنین من عباده. إلی آخره.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 225

44- من کلام لقیس لمّا بویع معاویة: یا معشر الناس، لقد اعتضتم الشرّ من الخیر، و استبدلتم الذلّ من العزّ، و الکفر من الإیمان، فأصبحتم بعد ولایة أمیر المؤمنین و سیّد المسلمین، و ابن عمّ رسول ربّ العالمین، و قد ولیکم الطلیق ابن الطلیق، یسومکم الخسف، و یسیر فیکم بالعسف، فکیف تجهل ذلک أنفسکم؟ أم طبع اللَّه علی قلوبکم و أنتم لا تعقلون؟. راجع (2/93 الطبعة الأولی) «1».

45- من کتاب آخر لقیس إلی الرجل: تأمرنی بالدخول فی طاعتک، طاعة أبعد الناس من هذا الأمر، و أقولهم للزور، و أضلّهم سبیلًا، و أبعدهم من رسول اللَّه وسیلة، ولدیک قوم ضالّون مضلّون، طاغوت من طواغیت إبلیس. راجع (2/88 الطبعة الأولی) «2».