اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۳ مرداد ۱۴۰۳

لباس جبرئیل(ع)

متن فارسی

خطیب در تاریخش جلد 13 صفحه 452 آورده است: هنگامی که رشید وارد مدینه شد، بزرگ می شمرده که با قبای سیاه و کمربند روی منبر رسول خدا برود، ابو البختری گفت: جعفر بن محمد صادق از پدرش به من حدیث کرد که: جبرئیل بر رسول خدا نازل شد در حالی که قبائی پوشیده و کمر بندی که در آن خنجری قرار داشت بسته بود. این حدیث او ساخته های وهب بن وهب ابو البختری قرشی است که معافی تمیمی در باره اش گفته است ” وای بر ابو البختری، هنگامی که مردم در محشر به پا خاستند به خاطر دروغی که علنی بر جعفر بسته است، به خدا قسم حتی یک ساعت او برای کسب فقه نه در سفر و نه در حضر با او ننشسته است. و هرگز مردم در زمانش او را بین قبر و منبر پیامبر اکرم ندیده اند، خدا ابن وهب را که آشکار را دروغ گفته است بکشد، او می پنداشته است که جبرئیل بر پیامبر اکرم نازل شده در حالی که کفش و قبای سیاهی پوشیده و خنجری به کمر بسته داشته است.”

امینی می گوید: این توهینی است نسبت به خدا و پیامبرانش که چنین کاری از کسی که ایمان به خدا داشته و برای پیامبر و امین وحیش جبرئیل احترام و کرامتی قائل باشد صادر نمی شود: “گفتار بزرگی از دهانشان خارج می شود جز دروغ نمی گویند”

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 498 و 499

متن عربی

– أخرج الخطیب فی تاریخه (13/483) قال: لمّا قدم الرشید المدینة أعظم أن یرقى منبر النبیّ صلى الله علیه و آله و سلم فی قباءٍ أسود و منطقة، فقال أبو البختری: حدثنی جعفر بن محمد الصادق عن أبیه قال: نزل جبریل على النبی صلى الله علیه و آله و سلم و علیه قباء و منطقة مخنجراً فیها بخنجر. من موضوعات وهب بن وهب أبی البختری القرشی، قال المعافی التیمی:

ویلٌ و عولٌ لأبی البختری             إذا ثوى للناس فی المحشرِ

من قولِهِ الزورَ و إعلانِه             بالکذبِ فی الناسِ على جعفرِ

و اللَّه ما جالسَهُ ساعةً             للفقهِ فی بدوٍ و لا محضرِ

و لا رآه الناسُ فی دهرِهِ             یمرُّ بین القبرِ و المنبرِ

یا قاتلَ اللَّهُ ابنَ وهبٍ لقد             أعلن بالزورِ و بالمنکرِ

یزعمُ أنَّ المصطفى أحمداً             أتاه جبریل التقیُّ السری‏

علیه خفٌّ و قباءٌ أسودُ             مخنجراً فی الحقو بالخنجرِ

 

قال الأمینی: هذا هزء باللَّه و برسله، لا یصدر مثله عمّن یؤمن باللَّه و یرى للنبیّ

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 499

حرمةً و لأمین الوحی جبریل کرامةً. (کَبُرَتْ کَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْواهِهِمْ إِنْ یَقُولُونَ إِلَّا کَذِباً) «1».