logo-samandehi

محاکمه معاویه و صدور رأی به خاطر اوصافش

محاکمه معاویه و صدور رأی در حقش
به حقیقت سوگند که یکی از این شهادت ها- که بشرح آمد- برای در هم شکستن اعتبار این موجود و لجن مال کردن و کشاندنش به پست ترین درجه بی قدری کافی است تا چه رسد به همه آن گواهی های مکرر که همدیگر را تحکیم و تصدیق می نماید. شهادت هائی که سرآمد اصحاب و برجسته ترین شخصیت های آنان در باره معاویه داده اند کسانی که در نظر آن جماعت «عادل و راسترو» ند بگذریم از این که بعضی از ایشان چندان عالی مقامند که کسی در پارسائی و پاکدامنی و بری بودن ساحتشان از خطاهای قولی و عملی کمترین شکی ندارد و بویژه که در میان آنان شخصیت والای امام معصوم قرار دارد خلیفه راستینی که قرآن حکیم او را پاک و منزه دانسته است و کسی است که با حق میگردد به هر کجا که بگردد و با قرآن است و قرآن با وی و تا بکناره حوض درآیند از هم جدائی نمی پذیرند. «1»
بالاتر از اینها همه، سخنان پیامبر گرامی (ص) درباره این موجود است که قبلا نوشتیم.
بنابر این، معاویه به استناد آن همه شهادت صادق و گواهی راستین رسواگر که از پیشینیان شایسته احوال و پسندیده رفتار رسیده و ما نص اظهار نظر و شهادتشان را بی کم و کاست آوردیم

  1. فردی است بی بصیرتی که مایه هدایتش گردد
  2. و بی رهبری است که او را به راه حکیمانه دین رهنمون باشد،
  3. هوای نفس او را خوانده و او اجابتش کرده،
  4. و گمراهی او را کشانده و او به دنبالش رفته،
  5. کارهای گمراهانه ای که از او سر زده بی شباهت به کارهای گمراهانه ای نیست که از خویشاوندان مشرک وخانواده کافرش سر زده است،
  6. سرانجامش آتش گدازان خواهد بود و جایگاهش آتش،
  7. ملعون ملعون زاده،
  8. بد کار بد کار زاده،
  9. منافق منافق زاده،
  10. آزاد شده فرزند آزاد شده،
  11. بت بت زاده،
  12. سبکسر منافق،
  13. سنگدل حق ناپذیر،
  14. کم عقل،
  15. بزدل فرومایه،
  16. کسی که کور کورانه می لولد،
  17. و در ضلالت غوطه ور است،
  18. و به تمایلات بدعت آمیز
  19. و سرگشتگی هائی که دیگران پیروی کرده اند سخت پایبند است.
  20. اهل قرآن نیست
  21. و نه خواستار حکمش،
  22. به سرانجامی زیانبار روان است
  23. و به وادی کفر و حق ناشناسی،
  24. نفس او به درون شرارت کشانده اش
  25. و به حق ناطلبی و سرکشی رانده
  26. و به مهلکه های معنوی درآورده است
  27. و به راه های سنگلاخ، مردم را کوبیده،
  28. و حق را دیوانگی خوانده است.
  29. زشتکاری بی آبرو،
  30. آدم بزرگوار چون با او نشیند اهانت یابد
  31.  بردبار چون با او معاشرت کند نابخرد شود،
  32. پسر زن جگر خوار،
  33. دروغساز خشن،
  34. پیشوای گمراه گری،
  35. دشمن پیامبر،
  36. پیوسته دشمن خدا و سنت و قرآن و مسلمانان بوده است،
  37. قهرمان بدعت سازی و من در آوردی،
  38. کسی که از گناه ورزی هایش، بر حذر بودند
  39. و برای اسلام، خطری تشکیل می داد،
  40. خیانتکار
  41. و پیمانشکنی بدکردار،
  42. کسی که به شیطان می مانست که از پیش روی انسان و پشت سر و چپ و راستش به او حمله و نفوذ می نماید،
  43. کسی که خدا برایش حسن سابقه دینداری یی پیش نیاورده
  44. و نه سابقه راستروی و راستگویی،
  45. ستمکاری منحرف که قرآن را پس پشت افکنده است.
  46. در کودکی شریرترین کودک بوده
  47. و در بزرگی تبهکارترین فرد،
  48. پشت و پناه منافقان،
  49. به اسلام نه به دلخواه، بلکه به اکراه تن داده،
  50. و از آن به اختیار و به دلخواه بدر گشته،
  51. ایمانش دیری نپائیده
  52. و نفاقش مزمن بوده است، ب
  53. ا خدا و پیامبرش در جنگ و ستیز بوده است،
  54. قبیله ای مهاجم از قبائل مشرک و مهاجم بشمار آمده است،
  55. دشمن خدا و پیامبرش و مؤمنان:
  56. از همه کس بهتان آورتر
  57. و از همه گمراه تر،
  58. و نسبت به پیامبر (ص) از همه کس دورتر،
  59. گمراهگری ملعون و نفرین گشته.
  60. هیچیک از افتخارات اسلامی را احراز ننموده
  61. و هیچ عملی که در اسلام ستوده باشد بروز نداده،
  62. به کین خدا و پیامبرش برخاسته و علیه آنان تلاش نموده است
  63. و علیه مسلمانان به تجاوز مسلحانه دست زده
  64. و از مشرکان پشتیبانی کرده است
  65. و وقتی دیده خدا دینش را پیروز و چیره گردانیده و پیامبرش را یاری نموده به خدمتش آمده
  66. و از ترس و نه از روی میل اظهار مسلمانی کرده است،
  67. به هنگام درگذشت رسول خدا (ص) همه می دانسته اند که دشمن مسلمانان و دوستدار تبهکاران است،
  68. در خاموشی مشعل دین خدا می کوشیده
  69. و از دشمنان خدا جانبداری و پشتیبانی می نموده است،
  70. سنگدلان خشک مغز را بفریفته و به دوزخ در کشانده و ننگ ابدی را به آنها میراث داده،

و در دوره مسلمان شدن نیکروتر و پرهیزگارتر و راه یافته تر و بر صواب تر از دوره شرک و بت پرستی اش نبوده است.
این، معاویه است در پرتو اظهار نظرهائی که رجال دین و مردم پاکدامن و راسترو درباره اش کرده اند، و این قضاوت ایشان است بطور دقیق و کلمه به کلمه و بی کم و کاست. و آن، صفحات تاریخ سیاه و زندگی او است که این اظهار نظرها را تأئید و تصدیق می نماید و راست می آورد. جنایت ها، ستمگری ها، انحرافات، و بدعت هایش- که در تاریخ ثبت و مسلم است- روشن می دارد که به احکام امر و نهی پروردگار اعتنائی نداشته و قوانین اسلام و سنت هایش را زیر پا می گذاشته و از دستور خدا سر می پیچیده و بسیار هم سرپیچیده و منحرف گشته است و «کسانی که پا از حدود خدا بیرون نهند آنها همان ستمگرانند.» «1»

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 253

رفتن به بالا