اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ تیر ۱۴۰۳

معاویه ادعای کاری را دارد که حق او نیست.

متن فارسی

56- عبد اللّه بن بدیل، در اثنای جنگ صفین در نطقی می گوید: «معاویه داعیه کاری را دارد که حق او نیست و بر سر حکومت با شایستگان و صاحبان حقیقی آن و کسانی که همطراز و شبیه شان نیست به کشمکش برخاسته است و به منازعات عقائدی و سیاسی ناروائی پرداخته یا بدان وسیله حق (یا اسلام) را از بین ببرد و به مدد بیابانگردان و قبائل جاهل و متعصب بر سر شما تاخته است و گمراهی را در نظرشان آراسته و خوب جلوه داده و عشق به آشوب را در دلشان کاشته است و حقیقت امور را از ایشان پوشانده و بر ناپاکیشان ناپاکی یی افزوده است. و شما بخدا قسم، بر طریق روشنی هستید که از پروردگارتان در رسیده و دارای برهانی مبین.
با این فرومایگان حق ناپذیر و سبکسر بجنگید و از آنها مهراسید. چگونه در حالی که کتابی از پروردگارتان در دست دارید که درخشان و نیکو است ممکن است از آنها بترسید؟! «آیا از آنها می هراسید، اگر مؤمن باشید سزاوار این است که از خدا بترسید. با آنها بجنگید، خدا آنها را به دست شما عذاب می کند و رسوا می سازد و شما را بر ایشان چیره و پیروز می گرداند و دل جمعی مؤمن را خنک و شاد می سازد.» «1»
با این دار و دسته تجاوز کار بجنگید با اینهائی که بر سر حکومت با صاحبانش به کشمکش برخاسته اند، و من همراه پیامبر (ص) با آنها جنگیده ام. بخدا قسم آنها در این موقعیت پاک تر و پاکیزه تر و نیکروتر از آن موقعیت نیستند. برخیزید- ای رحمت خدا بر شما!- برای نبرد با دشمن خدا و دشمن خودتان.» «2»

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 232

متن عربی

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 232

56- من مقال لعبد اللَّه بن بُدیل یوم صفّین: إنّ معاویة ادّعی ما لیس له، و نازع الأمر أهله و من لیس مثله، و جادل بالباطل لیدحض به الحقّ، و صال علیکم بالأعراب و الأحزاب، و زیّن لهم الضلالة، و زرع فی قلوبهم حبّ الفتنة، و لبّس علیهم الأمر، و زادهم رجساً إلی رجسهم، و أنتم و اللَّه علی نور من ربّکم و برهان مبین، قاتلوا الطغام الجفاة و لا تخشوهم، و کیف تخشونهم و فی أیدیکم کتاب من ربّکم ظاهر مبرور؟ (أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ* قاتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَیْدِیکُمْ وَ یُخْزِهِمْ وَ یَنْصُرْکُمْ عَلَیْهِمْ وَ یَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِینَ ) «2» قاتلوا الفئة الباغیة الذین نازعوا الأمر أهله، و قد قاتلتهم مع النبیّ- صلّی اللَّه علیه و آله-، و اللَّه ما هم فی هذه بأزکی و لا أتقی و لا أبرّ، قوموا إلی عدوّ اللَّه و عدوّکم رحمکم اللَّه.

تاریخ الطبری (6/9)، کتاب صفّین (ص 263)، الاستیعاب فی ترجمة عبد اللَّه (1/340)، شرح ابن أبی الحدید (1/483)، جمهرة الخطب (1/176) «3».