logo-samandehi

نشانه ایمان و نفاق

و در میان مسلمانان جای تردید نیست که نشانه ایمان و نفاق در قانون پیامبر محبوب، دوستی علی و دشمنی اوست چنانکه حدیثش را ذکر خواهیم کرد. و این مورد اتفاق امت اسلامی است چنانکه در حدیث غدیر گذشت که پیغمبر خدا درباره علی فرمود: پروردگارا دوست بگیر هر کس علی را دوست بگیرد و دشمن بدار هر کس علیرا دشمن دارد.
در حدیث صحیح از پیغمبر (ص) چنین رسیده است:
من احبّ علیا فقد أحبّنی و من ابغض علیا فقد ابغضنی و من آذی علیا فقد آذانی و من آذانی فقد آذی اللّه. «3»
و پیغمبر اکرم (ص) از جبرئیل آورده که او خبر داده است «خوشبخت کامل کسی است که علی را در زندگی من و بعد از مرگ من دوست دارد و بدبخت کامل کسی است که علی را در زمان حیات و بعد از مرگ من دشمن دارد» «4»
و چگونه این مرد ندانست که نسبت دشمنی بزرگترین مرد و زن عترت پیغمبر را، به زنان او دادن هر گاه به دادگاه عدالت اسلامی عرضه شود و بخواهند با سخن پیغمبر اکرم (ص) درباره عترت که فرمود «هیچکس آنان را دوست ندارد مگر که پدرانش خوشبخت بوده و زادگاهش پاک باشد و هیچکس آنان را دشمن نمیدارد
مگر که پدرانش بدبخت بوده و زادگاهش ناپاک باشد «1».
یا آنچه از طریق ثقات محدثین رسیده که:
«انّ علیّا لا یبغضه احد قطّ إلّا و قد شارک ابلیس فی رحم امّه
. «2» یا آنچه حافظ جزری از عبادة بن الصامت در حدیث آورده که گفت «ما فرزندانمان را به دوستی علی بن ابیطالب رضی اللّه عنه، آزمایش میکردیم، اگر میدیدیم یکی از آنها علی بن ابطالب را دوست نمیدارد میدانستیم او از ما نیست و نطفه اش ناپاک است. آنگاه حافظ جزری گوید «این مطلب از قدیم الایام تا امروز مشهور است که: ما یبغض علیا رضی اللّه عنه الّا ولد زنا.
تنها زنازاده میتواند دشمن علی باشد» «3»

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 43

رفتن به بالا