اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۰ خرداد ۱۴۰۳

نشانه ایمان و نفاق

متن فارسی

و در میان مسلمانان جای تردید نیست که نشانه ایمان و نفاق در قانون پیامبر محبوب، دوستی علی و دشمنی اوست چنانکه حدیثش را ذکر خواهیم کرد. و این مورد اتفاق امت اسلامی است چنانکه در حدیث غدیر گذشت که پیغمبر خدا درباره علی فرمود: پروردگارا دوست بگیر هر کس علی را دوست بگیرد و دشمن بدار هر کس علیرا دشمن دارد.
در حدیث صحیح از پیغمبر (ص) چنین رسیده است:
من احبّ علیا فقد أحبّنی و من ابغض علیا فقد ابغضنی و من آذی علیا فقد آذانی و من آذانی فقد آذی اللّه. «3»
و پیغمبر اکرم (ص) از جبرئیل آورده که او خبر داده است «خوشبخت کامل کسی است که علی را در زندگی من و بعد از مرگ من دوست دارد و بدبخت کامل کسی است که علی را در زمان حیات و بعد از مرگ من دشمن دارد» «4»
و چگونه این مرد ندانست که نسبت دشمنی بزرگترین مرد و زن عترت پیغمبر را، به زنان او دادن هر گاه به دادگاه عدالت اسلامی عرضه شود و بخواهند با سخن پیغمبر اکرم (ص) درباره عترت که فرمود «هیچکس آنان را دوست ندارد مگر که پدرانش خوشبخت بوده و زادگاهش پاک باشد و هیچکس آنان را دشمن نمیدارد
مگر که پدرانش بدبخت بوده و زادگاهش ناپاک باشد «1».
یا آنچه از طریق ثقات محدثین رسیده که:
«انّ علیّا لا یبغضه احد قطّ إلّا و قد شارک ابلیس فی رحم امّه
. «2» یا آنچه حافظ جزری از عبادة بن الصامت در حدیث آورده که گفت «ما فرزندانمان را به دوستی علی بن ابیطالب رضی اللّه عنه، آزمایش میکردیم، اگر میدیدیم یکی از آنها علی بن ابطالب را دوست نمیدارد میدانستیم او از ما نیست و نطفه اش ناپاک است. آنگاه حافظ جزری گوید «این مطلب از قدیم الایام تا امروز مشهور است که: ما یبغض علیا رضی اللّه عنه الّا ولد زنا.
تنها زنازاده میتواند دشمن علی باشد» «3»

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 43

متن عربی

 الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 43

و من المتسالم علیه بین المسلمین أنّ آیة الإیمان و النفاق فی شرعة النبیّ المحبوب: حبُّ علیّ و بغضه کما یأتی حدیثه.

و قد اتّفقت الأمّة علی ما مرّ

فی حدیث الغدیر من قول رسول اللَّه صلی الله علیه و آله و سلم فی علیّ: «اللهمّ والِ من والاه، و عادِ من عاداه».

و صحّ عن النبیّ صلی الله علیه و آله و سلم قوله: «من أحبّ علیّا فقد أحبّنی، و من أبغض علیّا فقد أبغضنی، و من آذی علیّا فقد آذانی و من آذانی

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 3، ص: 44

فقد آذی اللَّه» «5».

و أخبر صلی الله علیه و آله و سلم عن جبرئیل أ نّه أخبره بأنّ: «السعید کلّ السعید من أحبّ علیّا فی حیاتی و بعد مماتی، ألا و إنّ الشقیّ کلّ الشقیّ من أبغض علیّا فی حیاتی و بعد مماتی» «6».

و کیف خفی علی هذا الرجل أنّ عزو عداء سیّد العترة و سیّدتها إلی زوجات النبیّ قذفٌ مقذعٌ، و سبٌّ شائنٌ، إن عُرض علی محکمة العدل الإسلامیّ و أخذ

بقوله صلی الله علیه و آله و سلم فی عترته: «لا یحبّهم إلّا سعید الجدّ طیّب المولد، و لا یبغضهم إلّا شقیّ الجدّ ردی ء الولادة» «7»؟

أو بما ورد من طریق الثقات من: «أنّ علیّا لا یبغضه أحدٌ قطُّ إلّا و قد شارک إبلیس أباه فی رحم أمّه» «8»؟

أو بما أخرجه الحافظ الجزری عن عبادة بن الصامت قال: کنّا نبور «9» أولادنا بحبِّ علیّ بن أبی طالب رضی الله عنه، فإذا رأینا أحدهم لا یحبُّ علیّ بن أبی طالب علمنا أ نّه لیس منّا و أنّه لغیر رشدة «10»؟ ثمّ قال الحافظ: و هذا مشهورٌ من قدیم و إلی الیوم أ نّه ما یبغض علیّا رضی الله عنه إلّا ولد زنا. أسنی المطالب «11» (ص 8).