logo-samandehi

نظر پیامبر(ص) درباره دوستی و دشمنی با علی(ع)

 پس از دعای مستجاب پیغمبر اقدس درباره «علی» علیه السّلام انجام گیرد، دعایی که مضمون آن این است: «خدایا هر که او را دوست بدارد، او را دوست بدار.
و هر که با او دشمنی ورزد، او را دشمن بدار» «2».
و پس از آنکه پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله فرموده است: «علی را جز آدم مؤمن دوست نمی دارد. و غیر از منافق او را کسی دشمن نمی دارد». «3»
و پس از این سخن پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله که فرمود: «ای علی! انسان مؤمن ترادشمنی نمی کند و منافق هم ترا دوست ندارد». «1»
و پس از این فرموده پیامبر صلّی اللّه علیه و آله که فرمود: «علی را منافق دوست نمی دارد و مؤمن دشمن نمی شمرد» «2».
و پس از این گفته پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله که فرمود: «ای علی! هرگاه تو نبودی پس از من مؤمنان شناخته نمی شدند» «3».
و فرموده است: «سوگند بخدا که هر کس علی را دشمن بدارد، خواه از خاندان من یا جز آنها، از دایره ایمان خارج شده است». «4»
و باز فرموده است: «ای علی تو در دنیا و در آخرت پیشوایی. دوستار تو دوست من است و دوست من دوست خدا است. دشمن تو دشمن من است و دشمن من دشمن خدا است. وای بر آن کسی که پس از من با تو دشمنی کند». «5»
و باز پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله فرموده است: «ای علی! خوشا بر کسی که ترا دوست دارد و بر تو اخلاص ورزد، و وای بر کسی که با تو دشمنی کند و ترا تکذیب نماید» «6».
و باز خطاب به «علی» علیه السّلام فرموده است: «هر کس ترا دوست بدارد مرا دوست داشته و هر کس ترا دشمن بدارد مرا دشمن داشته است» «7». و احادیث فراوان دیگری که در این باره آمده است.
الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 11، ص: 160

رفتن به بالا