logo-samandehi

ولایت علی(ع) شرط قبولی اعمال و نجات از آتش جهنم

 

شرط قبولی اعمال،ولایت است.

شعر عبدی کوفی:

لا یقبل الله لعبد عملا

حتی یوالیهم باخلاص الولا

ابن عباس در حدیثی از پیغمبر (صلی الله علیه وآله)نقل کرده است که فرمود: اگر مردی بین رکن و مقام به نماز و صیام بایستد پس از آن خدا را ملاقات کند و دشمن اهل بیت باشد، داخل دوزخ خواهد شد. حاکم این حدیث را در صفحه 149 جلد 3 ” المستدرک ” آورده و”ذهبی ” هم در ” تلخیصش ” آن را صحیح دانسته است.

و ” طبرانی ” در ” الاوسط ” از طریق ابی لیلی از قول امام سبط شهید (علیه السلام)ز جدش رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) آورده است که فرمود: مودت ما اهل بیت را، رها مکنید، چه هر کس خدای عزوجل را ملاقات کند و دوستمان دارد به شفاعت ما به بهشت میرود و سوگند به آنکه جان من در دست اوست که عمل بنده برایش سودی نخواهد داشت مگر آنکه عارف به حق ما باشد.

“هیثمی ” در صفحه 172 جلد 9 ” مجمع ” و ” ابن حجر ” در ” الصواعق ” و محمد سلیمان محفوظ در صحفه 8 جلد 1 ” اعجب ما رایت ” و نبهانی در صفحه 69 ” الشرف الموبد ” و حضرمی در صفحه 43 ” رشفه الصادی ” این حدیث را آورده اند.

“حافظ سمان ” در امالی خود به اسنادش از رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) آورده است که فرمود: اگر بنده ای هفت هزار سال که عمر دنیا است؛خدا را عبادت کند، سپس در حالی به سوی خدای عزوجل رود که دشمن علی و منکر حق و شکننده پیمان ولایت وی باشد،خداوند خیر به او نرساند و محرومش گرداند.

“قرشی ” در صفحه 40 ” شمس الاخبار ” این روایت را آورده و خوارزمی در صفحه 39 ” المناقب ” از پیغمبراکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) روایت کرده است که  به حضرت امیرالمومنین علی(علیه السلام) فرمود: ای علی،اگر بنده ای به مدتی که نوح در میان قوم خویش ماند، خدا را پرستش کند و به اندازه کوه احد طلا داشته باشد و آن در راه خدا ببخشد، و عمرش آن قدر دراز شود که هزار سال پیاده به حج رود، سپس در میان مروه و صفا مظلوم کشته شود، و ترا، ای علی دوست نداشته باشد، بوی بهشت نشنود و داخل آن نگردد.

و از ام سلمه است که رسول خد(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: ای ام سلمه آیا وی را می شناسی؟ گفتم آری، این علی بن ابی طالب است. فرمود:

خوی او با خوی من و خون او با خون من یکسان است و از گنجینه دانش من است، بشنو و گواه باش که اگر بنده ای از بندگان،هزار سال خدا را در بین رکن و مقام عبادت کند، آنگاه با کینه علی و عترتم به ملاقات خدای ای عزوجل رود، خدای تعالی در روز رستاخیز او را به رودر در آتش دوزخ اندازد.

“حافظ گنجی ” به اسناد خود این حدیث را از طریق ” حافظ ابی فضل سلامی ” آورده و سپس گفته است: این حدیثی است که سند آن در نزد اهل نقل مشهور است و ابن عساکر در تاریخش این حدیث مسند از جابر بن عبد الله را آورده است که رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم)فرمود: یا علی اگر امت من آنقدر روزه بگیرد تا گوژپشت شود و آنقدر نماز بخواند تا چون زه کمان لاغر شود، وترا دشمن دارد، خداوند به آتشش در اندازد.

” این حدیث را ” گنجی ” در صفحه 179 ” الکفایه ” یاد کرده و ابن مغازلی فقیه نیز در المناقب آورده و قرشی در صفحه 33شمس الاخبار ” از قول او نقل کرده و شیخ الاسلام حموئی نیز در باب اول ” الفرائد ” روایت کرده است. و مانند این اخبار در ولاء امیر مومنان(علیه السلام) و خاندان ایشان(صلوات الله علیهم اجمعین)آن قدر بسیار است که ما را مجال ذکر آن نیست.

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 2، ص: 425

رفتن به بالا