اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲۹ خرداد ۱۴۰۳

پیشوایی که حاجات زائرین را از قبر خود می گفت

متن فارسی

“ابن عماد ” در شذرات الذهب ” 292:7 می گوید “: ابو القاسم محمد بن ابراهیم از خاندان بنی جمعان در سال 857 در گذشت. وی پیشوای مجتهدی بود و در دیار یمن ریاست علم و تقوی به او منتهی می شد و کراماتی داشت از جمله: فقیه احمد بن موسی عجیل، او را از قبرش مخاطب قرار می داد و هر گاه کسی حاجتی داشت، به قبر او رو می آورد و اندکی قرآن تلاوت می کرد، آنگاه حاجتش را به او می گفت و جواب می شنید. “
“امینی ” می گوید: آنجا که عالم بلغزد، طبل آن نواخته می شود، اما لغزش جاهل را، جهل او می پوشاند.

(الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب ج 11 ص 239)

متن عربی

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 11، ص: 239

85- إمام یعلم حوائج زائریه و هو فی قبره

قال ابن العماد فی شذرات الذهب «1» (7/292): توفّی أبو القاسم محمد بن إبراهیم من بیت بنی جمعمان «2» سنة (857) و کان إماماً مجتهداً، و انتهت إلیه الرئاسة فی العلم و الصلاح فی الیمن، و له کرامات منها: أنَّه کان یخاطبه الفقیه أحمد بن موسی عجیل من قبره، و إذا قصده أحدٌ فی حاجة توجّه إلی قبره فیقرأ عنده ما تیسّر من القرآن ثم یُعلمه فیجیبه.

قال الأمینی: زَلّة العالم یُضرب بها الطبل، و زَلّة الجاهل یخفیها الجهل.