از جمله آنان (که همین معنی را از ولایت فهم نموده اند) آن گروهی هستند که بر امیرالمومنین علیه السلام در میدان وسیع کوفه وارد شدند در حالی که عرض میکردند: السلام علیک یا مولانا. امام علیه السلام برای واقف ساختن سایر شنوندگان و حاضرین بر معنی درست، از آنها توضیح خواست و فرمود: من چگونه مولای شما هستم در حالی که شما گروهی از عرب هستید؟ آنان در جواب آن حضرت عرض کردند: ما از رسول خدا صلی الله علیه و آله در روز غدیر خم شنیدیم که میفرمود: “من کنت مولاه فعلی مولاه”
خواننده گرامی خود میداند: آن مولویت که در نظر عرب (عربی که هرگز در برابر هر کس خاضع نمیشود) مورد اهمیت و دارای عظمت است تنها، محبت یا نصرت و یا سایر معانی عرفی مولی نبوده. بلکه این مولویت همان ریاست کبری و سروری است که تحمل آن برای آنان سخت و دشوار بوده مگر موجبی برای خضوع و گردن نهادن آنها در قبال آن معنی دست دهد، و معنای مزبور همان است که در حضور آن جمعیت امیرالمومنین علیه السلام به طور استفهام توضیح خواست و آنها را ملزم ساخت که در جواب آن حضرت عرض نمودند که از نص و تصریح رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را فهمیده اند و درک نموده اند.
(الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج1، ص: 614)