اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۱۳ اسفند ۱۴۰۲

معاویه، امام حسن(ع) را به جنگ فروه فراخواند

متن فارسی

73- وقتی حسن (بن علی ع) حکومت را به معاویه واگذاشت خوارج گفتند:
اینک وضعی پیش آمده که جای شک باقی نگذاشته است. بنابر این به طرف معاویه حرکت کرده علیه او جهاد کنید. و در حالی که فروة بن نوفل فرماندهیشان می کرد به راه افتادند تا نزدیک کوفه در نخیله اردو زدند. حسن بن علی بعزم مدینه قبلا از کوفه بدر شده بود. بهمین جهت معاویه به وی نامه ای نوشته او را به جنگ «فروه» خواند. پیک معاویه در قادسیه یا نزدیک آن به حسن بن علی رسید، اما وی برنگشت و در جواب معاویه نوشت: هر گاه ترجیح می دادم با کسی از اهل قبله (یعنی مسلمانان) بجنگم حتما نخست با تو می جنگیدم، لیکن من جنگ با تو را بخاطر مصلحت و در صلح بودن امت و جلوگیری از خون ریزی رها کردم «2».

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 247

متن عربی

لمّا سلّم الحسن الأمر إلی معاویة، قال الخوارج: قد جاء الآن ما لا شکّ فیه، فسیروا إلی معاویة فجاهدوه. فأقبلوا و علیهم فروة بن نوفل حتی حلّوا بالنخیلة عند الکوفة، و کان الحسن بن علیّ قد سار یرید المدینة، فکتب إلیه معاویة یدعوه إلی قتال فروة، فلحقه رسوله بالقادسیّة أو قریباً منها فلم یرجع، و کتب إلی معاویة: «لو آثرت أن أُقاتل أحداً من أهل القبلة لبدأت بقتالک، فانّی ترکتک لصلاح الأُمّة و حقن دمائها».

الکامل لابن الأثیر «2» (3/177).

 

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 10، ص: 247