اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲ تیر ۱۴۰۳

گناه تمام امت بر گردن آن دو است

متن فارسی

7- از «سليمان بن ارقم» است كه گفت: با سيدحمیری از كنار داستانسرائى كه بر در خانه «ابى سفيان بن علاء» قصّه مى‏گفت، گذشتيم او مى‏گفت: در روز رستاخيز، اعمال پيغمبر خدا را در يك كفه و اعمال تمام امّت را در كفه ديگر ترازوى عدل الهى مى‏نهند و مى‏سنجند و اعمال رسول خدا (ص) بر همه آنها، سنگين‏تر مى‏آيد.
سپس فلانى را مى‏آورند و اعمالش را مى‏سنجند آن نيز برتر مى‏آيد. سپس آن ديگرى را مى‏آورند و اعمالش را وزن مى‏كنند، او نيز گران‏تر مى‏آيد، سيّد روى به ابى سفيان آورد و گفت: به جان خودم سوگند كه رسول خدا (ص) بر همه امّت در فضل فزونى دارد و اين حديثى حق است.
امّا آن دو نفر ديگر، در بديها بر ديگران افزونند، زيرا هر كس سنّت زشتى بجا بگذارد كه پس از او بكار گرفته شود، گناه آن سنت و عمل كنندگانبه آن، در گردن اوست «1».
سليمان گفت: هيچ كس جواب به سيّد نداد و سيّد رفت و كسى نماند مگر آنكه وى را دشنام داد. (اغانى جلد 7 صفحه 261)

 (الغدیر فی الکتاب و السنة و الادب ج 2 ص 378)

 

متن عربی

                        الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج 2، ص: 378

7- عن سلیمان بن أرقم قال: کنت مع السیِّد فمرَّ بقاصٍّ علی باب أبی سفیان بن العلاء و هو یقول: یوزَنُ رسول اللَّه صلی الله علیه و سلم یوم القیامة فی کِفّة بأمّته أجمع فیرجَحُ بهم، ثمّ یُؤتی بفلان فیوزنُ بهم فیرجحُ، ثمّ یؤتی بفلان فیوزَنُ بهم فیرجَحُ، فأقبل علی أبی سفیان فقال: لعمری إنَّ رسول اللَّه صلی الله علیه و سلم لیرجح علی أمّته فی الفضل، و الحدیث حقٌّ؛ و إنّما رجح الآخران الناس فی سیِّئاتهم؛ لأنّ من سنَّ سنّةً سیئةً فعُمِل بها بعده کان علیه وزرُها وَ وِزر من عمل بها «1».

قال: فما أجابه أحدٌ، فمضی فلم یبق أحدٌ من القوم إلّا سبّه. الأغانی «2» (7/271).