اولین دایرةالمعارف دیجیتال از کتاب شریف «الغدیر» علامه امینی(ره)
۲۹ فروردین ۱۴۰۳

راویان دروغگو و جاعلان حدیث | حرف «ب»

متن فارسی

123- باذام ابو صالح تابعی، کذاب و متروک الحدیث است. از کلبی نقل شده که ابو صالح گفته است: هر چه که برایت حدیث کردم، دروغ بوده است «7».
124- برکة بن محمد حلبی کذاب و حدیث دزد و حدیث ساز است «1».
125- بریه بن محمد بن بریه ابو القاسم البیع، کذاب و دروغ ساز است. روایات عوضی نقل می‌کند. دارای کتابی است که احادیثش ساختگی و نادرست و از لحاظ متن جدا ناپسند است «2».
126- بشر بن ابراهیم ابو سعید قرشی انصاری دمشقی ساکن بصره از کسانی است که به نام ثقات حدیث می‌ساخته و احادیث موضوعه‌ای آورده که مورد پیروی قرار نگرفته است «3».
127- بشر (بشار) بن ابراهیم بصری، ابو عمرو مفلوج، کذاب و حدیث ساز بر ثقات است «4».
128- بشر بن حسین اصفهانی، کذاب است. و بر زبیر دروغ بسته و دارای نسخه موضوعه‌ای است که حدود صد و پنجاه حدیث دارد «5».
129- بشر بن رافع حارثی، پسر عم ابی هریره، حدیث ساز بوده و مطالب عجیب و غریبی می‌ساخته که حتی کسانی که حدیث شناسی کار آنها نبوده، تشخیص می‌دادند که آنها ساختگی است و گویا که او تعهد در این کار داشته است. و ابن حبان گفته است: او چیزهائی عمدا می‌ساخته است «6».
130- بشر بن عبید الدارسی کذاب است «7».
131- بشر بن عون شامی، پیش او نسخه‌ای بوده که در حدود صد حدیث ساختگی در آن بوده است «1».
132- بشر بن نمیر بصری، متوفی در سال 238 ه رکنی از ارکان دروغ و کذاب و حدیث ساز بوده و عموم چیزهائی که روایت کرده، قابل پیروی نیست «2».
133- بکر بن زیاد باهلی، دجال و حدیث ساز است «3».
134- بکر بن عبد اللّه شردود صنعائی، کذاب است و سندها را پائین و بالا می‌کرده و مراسیل را بالا می‌برده و برای آنها سند درست می‌کرده است «4».
135- بکر بن مختار صائغ، کذاب است روایت از او روا نیست «5».
136- بندار بن عمر بن محمد ابو سعید تمیمی رویانی، نزیل دمشق کذاب است «6»
137- پهلوان بن شهرمزان ابو البشر یزدی، متوفی در قرن ششم کذاب است «7».

الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 328

متن عربی

حرف الباء الموحّدة

123- باذام، أبو صالح: تابعیّ، کذّاب متروک. عن الکلبی قال: قال أبو صالح: کلّ ما حدّثتک کذب «7». میزان الاعتدال (1/138)، تهذیب التهذیب (1/416).

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 328

124- برکة بن محمد الحلبی: کذّاب، یسرق الحدیث و یضع «1». میزان الاعتدال (1/141)، نصب الرایة (1/78)، اللآلئ المصنوعة (2/4، 209).

125- بُرَیه بن محمد بن بُرَیه أبو القاسم البیّع: کذّاب مدبِّر وضّاع، له کتاب، أحادیثه باطلة موضوعة منکرة المتون جدّا. تاریخ بغداد (7/135)، میزان الاعتدال «2» (1/142).

126- بشر بن إبراهیم أبو سعید القرشی الأنصاری الدمشقی: سکن البصرة، ممّن یضع الحدیث على الثقات، أتى بأحادیث موضوعة لا یُتابع علیها «3». تاریخ الشام (3/227)، تذکرة الموضوعات (ص 117)، نصب الرایة (4/238)، أسنى المطالب (ص 156).

127- بشر- بشّار- بن إبراهیم البصری أبو عمرو المفلوج: کذّاب، یضع الحدیث على الثقات «4». میزان الاعتدال (1/145)، تذکرة الموضوعات (ص 61، 72، 73، 76)، اللآلئ المصنوعة (2/167، 203).

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 329

128- بشر بن الحسین الأصبهانی: کذّاب، یکذب على الزبیر، له نسخة موضوعة شبیهاً بمائة و خمسین حدیثاً «1». میزان الاعتدال (1/147)، مجمع الزوائد (1/59).

129- بشر بن رافع الحارثی- ابن عمّ أبی هریرة-: کان یضع الحدیث، یأتی بالطامّات موضوعة یعرفها من لم یکن الحدیث صناعته کأنّه المتعمِّد لها، و قال ابن حبّان «2»: کان یضع أشیاء عمداً. تهذیب التهذیب (1/448)، أسنى المطالب (ص 236)، تذکرة الموضوعات (118) «3».

130- بشر بن عبید الدارسی: کذّاب «4». مجمع الزوائد (1/137).

131- بشر «5» بن عون الشامی: عنده نسخة نحو مائة حدیث کلّها موضوعة «6». میزان الاعتدال (1/149)، تذکرة الموضوعات (ص 112)، مجمع الزوائد (2/228).

132- بشر بن نمیر البصری المتوفّى (238): کان رکناً من أرکان الکذب، کذّاب یضع الحدیث، عامّة ما یرویه لا یُتابع علیه «7». تهذیب التهذیب (1/461)، میزان

الغدیر فى الکتاب و السنه و الادب، ج‏5، ص: 330

الاعتدال (1/151)، اللآلئ المصنوعة (1/126).

133- بکر بن زیاد الباهلی: دجّال، یضع الحدیث «1». میزان الاعتدال (1/160)، اللآلئ المصنوعة (1/7).

134- بکر بن عبد اللَّه بن الشردود «2» الصنعائی: کذّاب، لیس بشی‏ء، یقلّب الأسانید و یرفع المراسیل. میزان الاعتدال «3» (1/161).

135- بکر بن المختار الصائغ: کذّاب، لا تحلّ الروایة عنه «4»، تذکرة الموضوعات (ص 15)، میزان الاعتدال (1/162).

136- بندار بن عمر بن محمد، أبو سعید التمیمی الرویانی نزیل دمشق: کذّاب «5». تاریخ الشام (3/296).

137- بهلوان بن شهرمزان أبو البشر الیزدی المتوفّى فی القرن السادس: کذّاب، لسان المیزان «6» (3/65).